Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Stephen King

Stephen King cytaty

Stephen King (ur. niedziela, 21 września 1947) żyje już od 78 lat, 11 miesięcy i 21 dni

Stephen Edwin King urodzony w roku to amerykański pisarz, jeden z najpopularniejszych i najbardziej wpływowych autorów literatury współczesnej. Zasłynął przede wszystkim jako mistrz horroru, choć jego twórczość obejmuje także thrillery, fantastykę oraz powieści obyczajowe.

King jest autorem takich bestsellerów jak „Carrie”, „Lśnienie”, „To” czy „Misery”, które zdobyły ogromną popularność na całym świecie i doczekały się licznych ekranizacji. Jego książki sprzedały się w setkach milionów egzemplarzy, a wiele z nich na stałe weszło do kanonu literatury popularnej.

Jego styl wyróżnia się umiejętnością budowania napięcia, realistycznym przedstawieniem postaci oraz osadzaniem niezwykłych wydarzeń w codziennej rzeczywistości. King często eksploruje ludzkie lęki, psychikę oraz granice między normalnością a szaleństwem.

Poza powieściami tworzy również opowiadania, eseje oraz poradniki dla pisarzy, dzieląc się swoim doświadczeniem i podejściem do pracy twórczej. Jego wpływ na kulturę popularną i gatunek horroru jest trudny do przecenienia.

Na tej stronie znajdziesz najważniejsze cytaty Stephena Kinga - wypowiedzi i refleksje, które pokazują jego spojrzenie na strach, pisanie, wyobraźnię oraz naturę człowieka.

Książki Stephena Kinga:

11.22.63 4 po północy Amerykański wampir Ballada o celnym strzale Bastion Baśniowa opowieść Bazar złych snów Bezsenność Billy Summers Blaze Buick 8 Carrie Christine Chudszy Ciało Cmętarz zwieżąt Colorado Kid Cookie Jar Cujo Czarna bezgwiezdna noc
⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Strona numer 46

Doskonałości nic nie przebije.

Czas płynie szybciej, gdy wzlatujesz wysoko.

Jake widzi czarną szatę i ogarnia go nagłe przerażenie. To on, człowiek w czerni. Ostatkiem sił odwraca głowę w bok. Jakieś radio gra piosenkę grupy rockowej Kiss. Jake widzi sunącą po jezdni własną dłoń, małą, białą i kształtną. Nigdy nie obgryzał paznokci.

Patrząc na swoją dłoń, umiera.

Często można odnieść wrażenie, że inwencję twórczą obsługują odrębne obwody w mózgu, niepodlegające słabościom ciała.

Wiecie, jak to jest: każdy głupek potrafi umrzeć, sztuką jest nauczyć się przeżyć.

Podniósł łeb i zastrzygł uszami. To nie była Julia ani ta druga; to był martwy głos. Horace, jak wszystkie psy, słyszał martwe głosy dość często, czasem nawet widział ich właścicieli. Martwi są wszędzie wokół, ale żywi ich nie dostrzegają, tak jak nie czują większości z 10 tysięcy aromatów otaczających ich w każdej sekundzie każdego dnia.

Chyba większość żartów ma w sobie trochę prawdy i dlatego są śmieszne.

Dom to miejsce, w którym - kiedy już się tam znajdziesz - musisz wreszcie stawić czoło istocie czającej się w ciemności.

Myślę, że w dwudziestym pierwszym wieku nasze telefony są tym, co wiąże nas ze światem. Iście małżeńskim węzłem.
I chyba nie jest to małżeństwo udane.

Bogowie, ratujcie mnie, to twarz króla - jego gniew pali niczym słoneczny żar.

Cóż, szczęście jest dla głupców. W nim tylko nadzieja dla tych biedaków.

- Pada na ciebie cień, młody człowieku - oznajmiła.
Spojrzałem w dół i zobaczyłem, że miała całkowitą rację. Stałem w cieniu Carolina Spin. Ona zresztą też.
- Nie tu, głupku. Na twoją przyszłość. Poczujesz głód.
Już czułem głód, i to silny, ale kanapka z baru Łapy Lizać miała go wkrótce zaspokoić.

Pukanie do drzwi przynosi jej ulgę. Chętnie powitałaby jakieś urozmaicenie, pod warunkiem, że to nie Winston. Nie ma ochoty go dzisiaj widzieć.

Wychodząc za mąż, dajesz swojemu małżonkowi prawo, by cię gwałcił, kiedy tylko przyjdzie mu na to ochota. Nawet w dzień.

Aha, widzę, że właśnie za tym tęskni twoje serce. Dla klejnotów popełnia się zbrodnie, dla złota morduje dwukrotnie, ale nic nie dorówna radości z widoku czołgających się u stóp ludzi, prawda?

Jestem popieprzona, nie zauważył pan?

Filmy przemijają, książki zaś - te dobre - żyją wiecznie, a przynajmniej prawie wiecznie.

Źli ludzie prędzej czy później robią złe rzeczy, nawet dziecko to wie.

Zza kierownicy małej furgonetki pana Smakusia, ozdobionej wesołymi, dziecięcymi kalkomaniami i dzwoniącej wesołymi nagranami dzwoneczkami, Brady macha ręką. Czarnuch uśmiecha się też i macha. No jasne. Wszyscy lubią lodziarza.

Stworzenie bez serca to istota bez miłości, a stwór nieumiejący kochać to bestia.

Galeria - kliknij aby powiększyć