Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Stephen King

Stephen King cytaty

Stephen King (ur. niedziela, 21 września 1947) żyje już od 78 lat, 11 miesięcy i 21 dni

Stephen Edwin King urodzony w roku to amerykański pisarz, jeden z najpopularniejszych i najbardziej wpływowych autorów literatury współczesnej. Zasłynął przede wszystkim jako mistrz horroru, choć jego twórczość obejmuje także thrillery, fantastykę oraz powieści obyczajowe.

King jest autorem takich bestsellerów jak „Carrie”, „Lśnienie”, „To” czy „Misery”, które zdobyły ogromną popularność na całym świecie i doczekały się licznych ekranizacji. Jego książki sprzedały się w setkach milionów egzemplarzy, a wiele z nich na stałe weszło do kanonu literatury popularnej.

Jego styl wyróżnia się umiejętnością budowania napięcia, realistycznym przedstawieniem postaci oraz osadzaniem niezwykłych wydarzeń w codziennej rzeczywistości. King często eksploruje ludzkie lęki, psychikę oraz granice między normalnością a szaleństwem.

Poza powieściami tworzy również opowiadania, eseje oraz poradniki dla pisarzy, dzieląc się swoim doświadczeniem i podejściem do pracy twórczej. Jego wpływ na kulturę popularną i gatunek horroru jest trudny do przecenienia.

Na tej stronie znajdziesz najważniejsze cytaty Stephena Kinga - wypowiedzi i refleksje, które pokazują jego spojrzenie na strach, pisanie, wyobraźnię oraz naturę człowieka.

Książki Stephena Kinga:

11.22.63 4 po północy Amerykański wampir Ballada o celnym strzale Bastion Baśniowa opowieść Bazar złych snów Bezsenność Billy Summers Blaze Buick 8 Carrie Christine Chudszy Ciało Cmętarz zwieżąt Colorado Kid Cookie Jar Cujo Czarna bezgwiezdna noc
⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Strona numer 77

Czas też jest przesmykiem, wierzcie mi, takim samym jak przesmyk między naszą wyspą i lądem, ale jedyny prom, jaki może go przebyć, to pamięć. Jednakże wspomnienia są jak statek-widmo: jeśli człowiek chce, żeby znikły, z czasem się rozpływają.

Dopiero później zdał sobie sprawę, że ciało samo wie jak walczyć, kiedy trzeba. Na co dzień ukrywa się tę wiedzę przed swoim właścicielem, tak samo jak ukrywa umiejętność biegania, przeskakiwania przez strumień, pokazywania środkowego palca albo umierania, kiedy nie ma innego wyjścia.

Spytacie czy śnię. Oczywiście. Czasami, o tym co wyszło ze studni.; budzę się wtedy z rękami na ustach, dławiąc krzyk. Ale w miarę upływu lat te koszmary nawiedzają mnie coraz rzadziej. Częściej śnię o polu porośniętym makami. Śnię o Czerwonej Nadziei..

Dobrzy ludzie lśnią bardziej w mrocznych czasach.

Czas idzie naprzód. Jeśli będziesz cicho, usłyszysz jego miarowe człapanie.

(...) pisanie też jest swoistą wojną, taką, którą toczysz sam ze sobą. Opowieść jest tym, co niesiesz, i z każdym dodanym słowem staje się cięższa.

Choćbyś nie wiadomo jak kręcił i wypierał się swoich czynów, w Biblii znajdzie się historia, która obnaży twoją obłudę. Biblia - tak Nowy, jak i Stary Testament - nie przebacza.

(...) każdy pisarz, który publicznie udostępnia swoje dzieło, igra z ogniem. I między innymi dlatego jest to takie pociągające. Spójrzcie na mnie. Pokazuję wam, kim jestem. Zrzuciłem z siebie ubrania. Obnażam się przed wami.

Może ludzie wcale nie zmieniają się aż tak, jak się nam wydaje. Może po prostu stają się...bardziej kategoryczni.

Wiara jest dużą przeszkodą do pokonania, a dla mądrych ludzi chyba jeszcze większą. Mądrzy dużo wiedzą i pewnie dlatego wydaje im się, że wiedzą wszystko.

,,Ale od prawdziwego artysty prawda domaga się wypowiedzenia. Libbit Eastlake może uciszyć swoje usta, ale farby i kredki nie zamilkną

Świat pędzi w przepaść jak dziecięcy samochód, którym nikt nie steruje.

Nie opieraj się ręce, którą dostałeś, i w kartach, i w życiu.

- Jak wejdziemy do środka? Staruszka mówiła, że trudniej się tam dostać niż do majtek zakonnicy.

Gdybym nie poznał miłości, nigdy nie zaznałbym łez.

Kiedy zabraniasz mężczyznom coś zrobić, jak amen w pacierzu właśnie to zrobią.

Gniew to doskonałe paliwo, trzeba go tylko poddać odpowiedniej rafinacji.

(...) Jestem pewna, że mimo najszczerszych chęci Glen i Stu zabiją Marka, ale chyba lepiej, żeby umarł podczas próby ratowania go, niż gdyby miał konać w męczarniach jak przejechany pies na środku drogi, podczas gdy my się będziemy temu bezczynnie przyglądać.

Kiedy padają pierwsze ciosy, strategia ląduje w śmietniku.

Chyba można się było przyzwyczaić do wszystkiego.

Galeria - kliknij aby powiększyć