William Shakespeare (Szekspir)

Nawet najzacieklejsza bestia zna choć cień litości, ja nie znam, więc bestią nie jestem.

Nasze wątpliwości są jak zdrajcy, sprawiają, że tracimy dobro, które częstokroć moglibyśmy zyskać tylko dla tego, że lękamy się spróbować.

Najlepszą połową męstwa jest dyskrecja. Właśnie tą połową uratowałem całe moje życie.

Miód, chociaż słodki, nadmiarem słodyczy tłumi apetyt i sprowadza mdłości. Kochaj z umiarem.

Miłość ucieka się niekiedy do rozsądku jak do lekarza, ale nigdy nie bierze go za doradcę.

Miłość jest dymem wzniesionym z obłoku Westchnień, jest ogniem w kochającym oku. Gdy nieszczęśliwa – morzem łez kochanków. Czymże jest więcej? Jest roztropnym szałem. Żółcią dławiącą i słodkim specjałem.

Miłość często przemienia człowieka w zwierzę, ale często i zwierzę w człowieka.

Mądry człowiek nie opłakuje przegranej, lecz żywo szuka sposobu, jak wyleczyć odniesione rany.

Lękliwy stokroć umiera przed śmiercią, mężny kosztuje jej tylko raz jeden.

Lepiej być o trzy godziny za wcześnie niż o minutę za późno.

Kochaj wszystkich, ufaj niewielu, nie czyń krzywdy nikomu.

Bądź dla siebie takim, jakim byłbyś dla przyjaciela.

A najważniejsze, byś zawsze był wierny sobie.

Miłość w swej prostej i nieśmiałej mowie
Powie najwięcej, kiedy najmniej powie.

Ślepym w miłości ciemność jest najmilsza.

Próżno szukać takiego, co nie chce być znaleziony.

Wszak aniołowie jaśnieć nie przestają,
Choć najjaśniejszy z nich upadł.

Naturo, tyś mi bóstwem, twemu tylko ulegam prawu.

Do miłosierdzia nie można przymusić.

Wołać będzie: mordować! I spuści psy wojny.