Koriolan

Kto nie chce przejąć niewieściego ducha,
Niech nigdy niewiast i dzieci nie słucha.

- że też człowiek musi się tak zmieniać w krótkim czasie!
- jest różnica między motylem a poczwarką, a przecież motyl to dawna poczwarka.

[akt V, scena IV].

Kiedy nam żyłach nie krąży ciepła krew, wszystko nas złości od rana, obca nam wszelka hojność, wielkoduszność; lecz gdy przewody i kanały krwi zasili wino i jadło, z dusz znika ta oschłość, której nabrały w godzinach, gdyśmy pościli jak jacy kapłani.

[akt V, scena I].

Pożar pożarem powstrzymasz, ćwiek ćwiekiem wybijesz z deski; to samo z człowiekiem i jego siłą.

[akt IV, scena VII].

Wojna do pokoju ma się jak dzień do nocy: człowiek robi się od razu jak ogar.

[akt IV, scena V].

Szloch z powodu ciosu, który nie mógł nie spaść, jest równie niemądry jak śmiech.

[akt IV, scena I].

Trzeba zło spożytkować mądrze.

[akt V, scena VI].

Gdy morze jest spokojne, wszystkie łodzie unoszą się na powierzchni z jednakim mistrzostwem.

[akt IV, scena I].

Duch człowieczy sprawdza się w sytuacjach ostatecznych; że pospolity los znoszą ludzi jedynie pospolici.

[akt IV, scena I].

Głód burzy kamienne mury.

[akt I, scena I].

Prawda, że szlachectwo nie znosi kompromisów.

[akt III, scena II].

Niewdzięczność - rzecz monstrualna; jeśli niewdzięczna będzie zbiorowość, to z tej zbiorowości zrobi się monstrum; skutkiem czego z każdego z nas jako członków tej zbiorowości zrobi się monstrualny członek.

Ha, znowu coś się ruszy na tym świecie. W czasie pokoju nic się nie dzieje, tylko żelazo rdzewieje, krawców przybywa i wierszoklecie płodzą swoje rymowane historie.

[akt IV, scena V].

Lepsza już głodu tortura, niż dopraszanie się nagrody, która nam się należy.

[akt II, scena III].

Pięknie się zasłużyłeś ojczyźnie, panie, ale w sposób bardzo niepiękny.

[akt II, scena III].

Koriolan kocha wasz prosty lud, lecz mu nie każcie spać z prostym ludem pod jedną pierzyną.

[akt II, scena II].

Pragnienia wasze są jak apetyty chorych, łaknących tego co im szkodzi.

[akt I, scena I].

Czegóż wy znowu chcecie - kundle, które skomlą, gdy pokój, i skomlą, gdy wojna? Jedno was trwoży, drugie rozzuchwala.

[akt I, scena I].

Gdy gangrena ogarnia stopę, jej dawna przydatność już się nie liczy.

[akt III, scena I].

Wariactwem, nie męstwem jest podpieranie ścian, gdy dom się wali.

[akt III, scena I].