Odważnym człowiekiem jest nie ten, kto się niczego nie lęka. Lecz ten, którego szlachetna dusza swój lęk przezwycięża.
O Boże! Ja mógłbym zamknąć się w orzechowej łupinie i uważać się za króla nieskończonych przestrzeni, bylem tylko snów złych nie miewał.
Płacz po utracie bliskich nie pomaga strapionej duszy tak bardzo jak jak radość z nowych przyjaciół, w których ma oparcie.
Dla chorej duszy najmniejsze przyczyny Zdają się często prologiem ruiny, Wina, drżąc ciągle z lęku przed zagładą, Zdradza się sama z obawy przed zdradą