Lękliwy stokroć umiera przed śmiercią, mężny kosztuje jej tylko raz jeden.
Nic w ciągu życia, nie odznaczyło go tak szlachetnością, jak rozstawanie się z życiem. Umierał jakby był w śmierci ćwiczony, i jako nikczemną fraszkę odrzucił od siebie to, co mu było najdroższe.
"Starość jest śmiercią" - przysłowie powiada,
Powolna, ciężka i jak ołów blada.
Kto wybiera śmierć z własnej ręki nie boi się, że go ktoś zabije.
[akt V, scena II].
Prawdą oddycha konających mowa.