Niech Pan Bóg łaski Ci udziela: zmieniaj zło w dobro, wroga w przyjaciela!
[akt II, scena IV].
Bóg dał wam jedną twarz, a wy dorabiacie sobie drugą.
Cóż to za bóg złoto,
Co cześć odbiera w podlejszej świątyni
Niż chlew, gdzie wieprze karmią się zamknięte!