Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Haruki Murakami

Haruki Murakami cytaty

Haruki Murakami (ur. środa, 12 stycznia 1949) żyje już od 77 lat, 9 miesięcy i 13 dni

Haruki Murakami (jap. 村上春樹) to japoński pisarz, największą popularność zdobył w swojej ojczyźnie.

Książki Haruki Murakamiego:

1Q84 - t. 1 • 1Q84 - t. 2 • 1Q84 - t. 3 • After Dark • Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa • Kafka nad morzem • Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland • Kronika ptaka nakręcacza • Mężczyźni bez kobiet • Na południe od granicy, na zachód od słońca • Norwegian Wood • O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu • Pierwsza osoba liczby pojedynczej • Po zmierzchu • Przygoda z owcą • Słuchaj pieśni wiatru / Flipper roku 1973 • Sputnik Sweetheart • Ślepa wierzba i śpiąca kobieta • Śmierć Komandora. Metafora się zmienia • Śmierć Komandora. Pojawia się idea
⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Strona numer 19

Złe przeczucia, statystycznie rzecz biorąc, znacznie częściej się sprawdzają.

- Organizacja, to znaczy jakby yakuza, japońska mafia?
Kaoru potrząsa głową.
- Nie, nie, ja długo zawodowo uprawiałam kobiece zapasy, jeździłam po kraju, mam kilku znajomych gangsterów. W porównaniu z chińską mafią japońscy gangsterzy to misiaczki. W każdym razie nie da się przewidzieć, do czego ci faceci się posuną. Ale gdzie ta dziewczyna ma się podziać? Musi iść do nich. Teraz już nie ma wyboru.

Mimo to za tymi na pierwszy rzut oka jasnymi i prostymi zdaniami dostrzegłem cień arogancji człowieka wierzącego, że może każdego przejrzeć na wylot.

Jak nadać formę czemuś, czego nie ma?

A może przez pomyłkę otworzyłem jakieś drzwi i teraz nie mam jak się wycofać. Tak czy inaczej, drzwi już są otwarte i muszę sobie jakoś radzić.

To dlatego, że pan jest jeszcze młody. Kiedy będzie pan w moim wieku, na pewno pan też zrozumie takie uczucie. To, w jak głęboką samotność może człowieka wpędzić prawda.

W leśnej ciszy zdawało się, że słychać, jak czas płynie i życie mija. Jeden człowiek znika, pojawia się inny. Jedna myśl znika, pojawia się inna. Jedna forma znika, pojawia się inna. Nawet ja sam dzień po dniu po trochu się rozpadałem i znowu odżywałem. Nic nie stoi w miejscu. A czas przepada.

Na świecie jest dużo żałosnych rzeczy, ale niewiele jest równie żałosnych jak samotne obudzenie się w love hotelu.

Potrzeby są sztucznie tworzone. Nie rodzą się same, są fabrykowane. Stwarza się iluzję, że potrzebne jest coś, co wcale nie jest potrzebne. To proste wystarczy stwarzać iluzję.

Nie wiem, czy byli szczęśliwi, czy tylko tak wyglądali, w każdym razie w to przyjemne wrześniowe popołudnie wszyscy ludzie zdawali się szczęśliwi i z tego powodu ogarnął mnie smutek. Pomyślałem sobie, że tylko ja jestem tu obcy.

O świcie leżałem sam, patrząc na Księżyc, i zastanawiałem się, jak długo to potrwa. Pewnie wkrótce spotkam gdzieś jakąś inną dziewczynę. Przyciągniemy się wzajemnie, naturalnie jak dwie planety. I znów będziemy na próżno czekali na cud, marnowali czas, zużywali serca i zastanawiali się.

Ona naprawdę była za ładna jak na to, żebym się nią poważnie zainteresował. I wtedy i teraz. A poza tym jej uśmiech był zbyt uroczy na to, żeby był prawdziwy.

Żeby wytrwać w czymkolwiek, trzeba utrzymać rytm.

Idea, że E=mc2, miała być z założenia neutralna, ale w rezultacie narodziły się z niej bomby atomowe. I zrzucono je na Hiroszimę i Nagasaki.

Powoli, powoli cień śmierci przesłania życie, ani się nie spostrzeżesz, kiedy jest już ciemno i nic nie widać, otoczenie myśli o tobie bardziej jak o trupie niż o żywej osobie. Nie chcę tego. Nie mogłabym tego znieść.

No, ale mnie też się wcale nie podoba moje rzeczywiste opakowanie. Ale mimo to w głębi serca myślę, że jeżeli (...) przyjąć, że skorupa to treść, a treść to skorupa, być może łatwiej nam przyjdzie zrozumieć sens naszego życia.

Chcąc doświadczyć czegoś wartościowego, trzeba czasem zrobić coś bardzo nieudolnie.

Życie jest jak skomplikowane nuty, myśli Tsukuru, pełne szesnastek i trzydziestodwójek, pełne wielu dziwnych symboli i niezrozumiałych dopisków. Odczytanie tego wszystkiego to zadanie prawie niemożliwe, ale nawet gdyby udało się nuty prawidłowo odcyfrować i prawidłowo zamieniać na dźwięki, to wcale nie znaczy, że zawarte w nich znaczenie zostałoby prawidłowo zrozumiane i ocenione. Nie wiadomo, czyby człowieka uszczęśliwiło.

- Dlaczego nigdy nic nie mówisz, dopóki cię nie zapytam?
- Hm...Taki mam nawyk. Zawsze zapominam powiedzieć ważne rzeczy.
- Mogę Cię przed czymś przestrzec?
- Proszę.
- Jeśli się nie zmienisz, kiedyś tego pożałujesz.
- Pewnie tak. Ale to jak ze starym samochodem. Naprawisz jedną rzecz, popsuje się inna.

Może nie byłem doskonałym mężem, ale kochałem ją tak, jak potrafiłem.

Galeria - kliknij aby powiększyć