Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

William Shakespeare (Szekspir) cytaty

William Shakespeare (Szekspir) (ur. czwartek, 23 kwietnia 1564; zm. sobota, 23 kwietnia 1616) przeżył 52 lata

William Shakespeare to angielski poeta, dramaturg, aktor, uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy literatury angielskiej.

Zobacz wypowiedzi innych osób o Williamie Shakespearze (Szekspirze)

Książki Williama Shakespeare'a (Szekspira):

Antoniusz i Kleopatra • Burza • Cymbelin • Dwaj panowie z Werony • Dwanaście dramatów. Tom 1 • Dzieła dramatyczne. Tom II Komedie • Hamlet • Henryk IV • Henryk VIII • Jak wam się podoba • Juliusz Cezar • Komedia omyłek • Koriolan • Król Henryk V • Król Lear • Kupiec wenecki • Makbet • Miarka za miarkę • Otello • Perykles, książę Tyru

⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Strona numer 25

A tak: jeśli nigdy nie byłeś na dworze, nie wiesz, co to dobre maniery; jeśli nie wiesz, co to dobre maniery, twoje maniery muszą być złe; zło to grzech; a grzech to potępienie. Marny twój los, pasterzu.

Żelazną ręką uciskać nas może, kogo chce może łaskami obsypać, bez miłosierdzia kogo chce katować, ale się zawsze zowie: Sprawiedliwość.

Zebrał się właśnie koło niego kongres politycznych robaków. W gastronomii nie ma, panie, większego potentata jak robak. Tuczymy wszelkie istoty dla karmienia siebie, siebie zaś tuczymy dla robaków. Tłusty król i chudy pachołek są to tylko różne potrawy, dwa dania na jeden stół, i basta.

On był
wielkoduszny.
Składał się z tylu,
tak pomieszanych
ze sobą żywiołów,
że wstać mogła
Natura
i powiedzieć światu:
"Oto był człowiek!

Bóg mi świadkiem, kocham ją,
i z tego kochania
nauczyłem się nawet rymować
i melancholizować.

Kochanek zwykle wyprzedza zegary.
Dziesięćkroć prędzej mkną gołębie Venus,
Chcąc złożyć pieczęć na nowej miłości,
Niż wówczas, gdy strzec mają dawnych więzów.
Miłość ślepa jest, a kochankowie
Nie mogą dostrzec głupstw zabawnych, które
Sami zdziałali.

Ach, gdyby można ducha tego zabić,
A szabli ostrzem ciała nie rozǳierać!
Lecz duch Cezara z krwią tylko wypłynie;
Więc, przyjaciele, zabĳmy Cezara
Dłonią bez trwogi, lecz bez nienawiści.

Niech każdy uśmiech na swej twarzy niesie,
Niech głębin duszy nie zdraǳa spojrzeniem,
Ale, jak nasi rzymscy aktorowie,
Choć z ogniem w sercu, twarz miejmy spokojną.

Hermia:
Może im deszczu brakło; jak go łatwo
Wylać by mogła burza moich oczu!

PANTINO: Ruszaj wreszcie, człowieku! Kazano mi cię czym prędzej doprowadzić. / PISKORZ: Doprowadziłeś mnie już - do rozpaczy.

(...) więcej wody, niźli młynarz widzi,
Przez młyn przepływa (...).

Miłość jest marą. Miłość jest szatanem.
Nie ma złego anioła oprócz miłości.

[...] ale płacząc czujesz własną stratę,
Nie tego, po kim płaczesz, moje dziecko.

[...] Cóż to, dziewczyno?
Czy jesteś cebrem? Ciągle jeszcze we łzach?
Ciągłe wezbranie? W małej swej istotce
Przedstawiasz obraz łodzi, morza, wiatru:
Bo twoje oczy, jakby morze, ciągle
Falują łzami; biedne twoje ciało
Jak łódź żegluje po tych słonych falach.
Wiatrem na koniec są westchnienia twoje,
Które ze łzami walcząc, a łzy z nimi,
Jeżeli nagła nie nastąpi cisza,
Strzaskają twoją łódkę.

Bo kto nie karze winy przy spełnieniu,
Ten upoważnia do spełnienia winy.

Ty, której nigdy zły mąż nie dokuczył,
Będziesz mnie tutaj cierpliwości uczyć!

Prawo stwierdza jasno: kto przelał cudzą krew, ten płaci własną.

[akt III, scena V].

Kto trzymać w ręku miecz nieba się kusi,
Jeśli surowy, i święty być musi;
Wzór życia drugim twardą cnoty drogą
Iść zawsze musi nieznużoną nogą,
Przeciw występnym chcąc stanowić karę,
Na swoich własnych słabościach brać miarę.
O, hańba temu, co na śmierć skazuje
Występek, w którym sam równie smakuje!