Strona numer 31
Jak przyczyna jego nie zna granic,
Tak smutek ten nie ma końca.
Słowa wzlatują, myśl w prochu się pogrzebie;
Ach! Słów bez myśli nie przyjmują w niebie.
Głupi myśli, że ma rozum, ale mądry wie dobrze, że jest głupim.
Nie kłamie owo stare powiedzenie:
Stryczek i żonę zsyła przeznaczenie.
Bowiem to siły przekracza człowieka -
Kochać i mądrym być w tej samej chwili.
Zamiast uczucia takiej okropności
Lepiej byłoby utracić poczucie
Samego siebie.
Życie człowieka zmieści się w całości
pomiędzy słowem "raz" a słowem "dwa".
A gdy zaczęli od zmysłów odchodzić,
Rzeczy bez zmysłów zaczęły im szkodzić.
Nie tak jest podłym grzechem miłość własna jak pomniejszanie swej własnej wartości.
Sercem się uniż, nie kolanem. Twoje
Uszanowanie fałszywe, obłudne!