Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
William Shakespeare (Szekspir)

William Shakespeare (Szekspir) cytaty

William Shakespeare (Szekspir) (ur. czwartek, 23 kwietnia 1564; zm. sobota, 23 kwietnia 1616) przeżył 52 lata

William Shakespeare to angielski poeta, dramaturg, aktor, uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy literatury angielskiej.

Książki Williama Shakespeare'a (Szekspira):

Antoniusz i Kleopatra Burza Cymbelin Dwaj panowie z Werony Dwanaście dramatów. Tom 1 Dzieła dramatyczne. Tom II Komedie Hamlet Henryk IV Henryk VIII Jak wam się podoba Juliusz Cezar Komedia omyłek Koriolan Król Henryk V Król Lear Kupiec wenecki Makbet Miarka za miarkę Otello Perykles, książę Tyru
⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Strona numer 15

Można zwariować od tego udawania wariata.

[akt III, scena II].

Kiedy szaleją wielcy tego świata, jedynym wyjściem jest solidna krata.

[akt III, scena II].

Szaleńcowi zdarza się nieraz trafne sformułowanie, na które nie zdobyłby się człowiek rozumny i zdrowy.

[akt II, scena II].

Szloch z powodu ciosu, który nie mógł nie spaść, jest równie niemądry jak śmiech.

[akt IV, scena I].

Przeczucia to bzdura. Nawet wróbel nie spadnie bez specjalnego zrządzenia Opatrzności.

[akt V, scena II].

Dać bydlęciu władzę nad innymi bydlętami, a zaraz przenosi swoje koryto do królewskiej jadalni. Ten jegomość to zaledwie gadatliwa kawka, ale, jak powiedziałem, ma nad swoim błotem sporo miejsca do latania.

[akt V, scena II].

Pośledni szermierz wie, że ryzykuje, wchodząc pomiędzy krwi złaknione ostrza potężnych wrogów.

[akt V, scena II].

Nieraz z nadmiaru sytego spokoju tworzy się w ciele wrzód: gdy wewnątrz pęknie człowiek umiera, a nikt nie wie czemu.

[akt IV, scena IV].

Jedna kropla zła nasącza jadem całe nasze dobro.

[akt I, scena IV].

Aktorzy to krótka, ale pełna treści kronika naszych czasów.

[akt II, scena II].

Stwarzaj pozory niewinnego kwiatka, ale bądź wężem, co się pod nim kryje.

Żyć to lżyć innych, lub być przez nich lżonym.

[akt I, scena II].

Nie czepiaj się wielkiego koła, gdy stacza się z góry, bo cię przygniecie i kark ci skręci. Uczep się raczej tego, które wtacza się na szczyt.

[akt II, scena IV].

Świat prędzej zgani cię za brak rozsądku, niż za szkodliwą łagodność pochwali.
[akt I, scena IV].

Chociaż, żeby prawdę powiedzieć, rozum z miłością rzadko chodzą w parze w dzisiejszych czasach.

Gałązka, która sama się oderwie od żywiącego ją pnia musi uschnąć i zginąć w ogniu.

[akt IV, scena II].

Takie to złe czasy, że wariat ślepca prowadzi.

[akt czwarty, scena I].

Czemu kryjesz swoje talenta? Czemu swoje przymioty trzymasz pod zasłoną? Czy boisz się kurzu, jak portret Marii Rzezimieszek? Czemu nie idziesz do kościoła mazurkiem, a nie wracasz krakowiakiem? (..) Co ty myślisz, człowieku? Alboż świat jest na to, żeby na nim cnoty ukrywać?

Gdybyśmy zbłądzili, my, cienie,
Rzecz się cała wraz ocali,
Tylko myślcie, żeście spali,
Gdy się snuło to marzenie.
Na czczy przedmiot, liche baśnie,
Co się tylko kończą na śnie,
Miejcie wzgląd. Gdy przebaczycie,
Odpłacimy wam sowicie.
Puk uczciwy, ręczyć gotów,
Że gdy szczęściem, nie zasługą,
Unikniemy dziś wężych grotów,
Nagrodzim wam niezadługo;
Inaczej- łgarzem mnie goście.
Więc dobranoc, mili goście.
Klaśnijcie, gdyście łaskawi,
A Puk lepiej wnet się sprawi.

Kiepski to fach - błaznować przed cierpiącym z obrazem dla niego i dla innych.

[akt IV, scena I].

Galeria - kliknij aby powiększyć