William Shakespeare (Szekspir) cytaty: 859 aforyzmów i złotych myśli

Godny podziwu wykręt łajdaczącego się człowieka - obarczać gwiazdy odpowiedzialnością za własną koźlą naturę.

[akt I, scena II].

Bękart...Dlaczego? Owoc naturalnej żądzy więcej ma w sobie wigoru i ognia niż całe plemię bęcwałów spłodzonych w zatęchłej nudzie małżeńskiej pościeli

[akt I, scena II].

Bassanio, widzisz mnie teraz przed sobą
Taką, jak jestem. Choć dla siebie samej
O nic bym więcej nie prosiła nieba,
Dla ciebie jednak pragnęłabym stać się
Stokroć piękniejszą, tysiąckroć bogatszą;
Żeby w twych oczach większą zyskać cenę,
Chciałabym wszelki prześcignąć rachunek
W cnotach, piękności, skarbach, przyjaciołach,
Ale, ach! cała wartości mej suma
Wynosi - zero. Bo i cóż ją składa?
Dziewczyna prosta i bez doświadczenia,
Szczęśliwa tylko, że młodą jest jeszcze,
Kształcić się zdolna; a stokroć szczęśliwsza,
Że ma zdolności, które kształcić może,
A najszczęśliwsza, że giętki swój umysł
Pod twój, Bassanio, oddaje kierunek,
Byś jej był panem, rządcą jej i królem.
Ja i co moje teraz się przemienia
W ciebie i twoje. Krótka chwil temu,
Tego pałacu, sług tych byłam panią,
Własną królową; lecz teraz, już teraz
Ten dom, ci słudzy, a nawet ja sama,
Wszystko to twoje, wszystko ci oddaję
Wraz z tym pierścieniem. Jeśli pierścień stracisz
Albo dasz komu, to będzie mi znakiem,
Że twoje dla mnie miłość przeminęła,
Że będę mogła skarżyć się na ciebie.

Wariatem jest, kto ufa potulności wilka, zdrowiu konia, miłości wyrostka i przysiędze dziwki.

[akt III, scena VI].

Brzydota i głupota - to nie żadne kłódki: w strzeżeniu cnoty mają udział dość malutki.

[akt II, scena I].

Im słabsze ciało, tym silniej się miota.

[akt III, scena IV].

Umierał jak ktoś,
Kto śmierć na pamięć zna jak aktor rolę.

Gdy duszę toczy rak grzechu i zdrady, wszystko się staje prologiem zagłady.

[akt IV, scena V].

Kto utnie z życia ze dwadzieścia lat, oszczędza sobie dwudziestu lat strachu przed śmiercią.

[akt III, scena I].

Trzeba zło spożytkować mądrze.

[akt V, scena VI].

Gdy morze jest spokojne, wszystkie łodzie unoszą się na powierzchni z jednakim mistrzostwem.

[akt IV, scena I].

Marek Antoniusz zaś niech was nie trapi:
Nie zdziała więcej, niż potrafi zdziałać
Ramię, gdy głowa odcięta od ciała.
[Akt II, Scena I].

Duch człowieczy sprawdza się w sytuacjach ostatecznych; że pospolity los znoszą ludzi jedynie pospolici.

[akt IV, scena I].

Głód burzy kamienne mury.

[akt I, scena I].

Chodźmy świat okpić poczciwie i szczerze,
Kłamstw skrytych w sercu twarz kłamliwa strzeże.
(Akt I Scena VII).

Wielu wspina się ku nowym panom, traktując grzbiet dawnego jako szczebel.

[akt IV, scena III].

Op, panie, ona nie dba o drobnostki.
Podarki, których ode mnie wymaga,
Są w sercu moim troskliwie zamknięte;
Jej są własnością, choć ich nie oddałem.

Mężczyzna z rogami - to nie mężczyzna, lecz bydlę, monstrum.

[akt IV, scena I].

Brzydkie domysły wepnij diabłu w gardziel.

[akt III, scena IV].

Kochaj mnie szczerze, a nie zgub mnie, proszę.

William Shakespeare (Szekspir) cytaty

Książki Williama Shakespeare'a (Szekspira):

Galeria - kliknij aby powiększyć