Cytaty Polaków

Niezależnie od czasów potrzebujemy przyjaciela, kogoś, kto nam na pewne sprawy zwróci uwagę, a inne wytłumaczy.

Marzenia, niestety, się spełniają.

A cóż ty myślisz, filistrze jeden, że ja mam duszę jednokomórkową, którą można wziąć w garść, ścisnąć, obejrzeć i stwierdzić, że jest z tego lub owego gatunku?!... Bez etykietowania, panie Kotlicki. Precz z klasyfikacją! Wy już nie umiecie nic, tylko gatunkować!

Dobry rym nie ma nic wspólnego z dobrą poezją.

Pokój jest rzeczą cenną i pożądaną. Nasza generacja skrwawiona w wojnach na pewno na pokój zasługuje. Ale pokój, jak prawie wszystkie sprawy tego świata ma swoją cenę wysoką, ale wymierną. My w Polsce nie znamy pojęcia pokoju za wszelką cenę. Jest jedna tylko rzecz w życiu ludzi, narodów i państw, która jest bezcenna. Tą rzeczą jest honor.

Sztuka to nie jest jedzenie, nie można dawać jej po równo wszystkim.

W garnku trzeba dobrze zamieszać, tak jak w życiu.

Trudno nie upaprać się, wpadłszy do słoika z miodem.

Cebulka rumieni się na patelni jak dziewica przed nocą poślubną.

Tworzenie jest formą obrony własnego istnienia przed całkowitym kresem bytu jednostki.

Jak wśród ślepców królem jest jednooki, tak wśród idiotów mędrcem może być debil.

Ilekroć coś wyda ci się dziwne, przypomnij sobie, gdzie jesteś, i zamiast się dziwić, spróbuj zrozumieć.

Wolność, jak twierdzi nowoczesna filozofia, to świadomość ograniczeń, którym człowiek podlega...

Serca ludzkie są po to, żeby się wspierały wzajemnie...

Nie można robić wszystkiego dla miłości. Człowiek czasem musi coś oddać. Są granice, wtedy kiedy czujesz, że przestajesz być sobą, że wchodzisz w role, w których trudno siebie zaakceptować. Czasem wymaganie jakiejś ofiary zaprzecza miłości.

Recepta na poprawę naszej sytuacji: „Mniej buraków w Sejmie, a więcej na stołach, a wszystko będzie cacy.”

Chyba wszyscy jesteśmy w swoim życiu sami, nawet pomimo tego, że mamy rodzinę, przyjaciół, to oni nigdy nie wypełnią tej naszej wewnętrznej samotności.

Politycy chyba nie wiedzą, jak nikłe jest przełożenie ich planów na życie młodych ludzi.

Musiały minąć lata, żebym zrozumiała, że nikt i nic mnie już nie zrani, dopóki na to nie pozwolę.

Ja panu mogę nogę podać.