Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o złu

Strona numer 2

Źli nie umierają tak łatwo; Bóg opiekuje się nimi, jakby czyniąc ich narzędziami zemsty swojej.

[...] zła najczęściej nie da się naprawić; możemy je tylko pomścić.

To, co się zdarzyło 11 września, było wynikiem tego, że grupka ludzi źle zinterpretowała pewną teologię i w efekcie stało się dużo złego.

W obliczu ogromu zła na świecie, byłoby bluźnierstwem posądzać Boga o istnienie.

Anonimowość rodzi złośliwość.

W najpodlejszym stworzeniu znajdziesz nikczemność, ale gdy Bóg lepił człowieka, diabeł stał obok. Bo człowiek może wszystko. Może zrobić maszynę.
I maszynę taką, co sama zrobi drugą maszynę. I czynić może zło, które przetrwa tysiąc lat, nie trzeba go podsycać.

Nie chcę pamiętać jego twarzy. Nie chcę pamiętać jego głosu. Nie chcę pamiętać, jak bardzo go nienawidzę. Przede wszystkim jednak nie chcę pamiętać jak bardzo go kocham. Niema nic gorszego od poczucia winy wywołanego odkryciem, że jesteś zdolny kochać wcielone zło.

- Istnieją dwa rodzaje zła. Zło, które wynika ze słabości, i takie, które płynie z siły. Ty dokonałaś wyboru, bo byłaś silna i musiałaś przetrwać. Nie dokonałaś go ze słabości.

Twierdzisz: to złe, a mi dobrze z tym jest.

Bezsensowne robienie komuś przykrości, w dodatku komuś, na kim nam zależy, jest podłe.

Złość nie zaślepia. Ona bierze się ze ślepoty.

Zło jest zawsze brakiem jakiegoś dobra, które w danym bycie powinno się znajdować, jest niedostatkiem. Nigdy nie jest jednak całkowitą nieobecnością dobra.

Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj

Bo cokolwiek ciągnie mężczyznę do złego, pochodzi, ręczę, z kobiety.

Czas wyda na jaw, co kryje obłuda:
Kto zły, ten nigdy długo cnót nie uda.

W dwójnasób złoża zła rosną, gdy i czyn, i słowo kole.

Trzeba zło spożytkować mądrze.

[akt V, scena VI].

Zło jest wynikiem opętania duszy przez namiętność

Sęk w tym, że wciąż trzeba wybierać mniejsze zło, a cokolwiek by się wybrało, inni zawsze skrawają z człowieka kolejny plasterek i wreszcie nic nie zostaje. Większość ludzi w wieku dwudziestu pięciu lat jest skończona.