Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Harlan Coben

Harlan Coben cytaty

Harlan Coben (ur. czwartek, 4 stycznia 1962) żyje już od 64 lat, 7 miesięcy i 6 dni

Amerykański pisarz, autor powieści kryminalnych.

Książki Harlana Cobena:

Bez pożegnania • Bez skrupułów • Bez śladu • Błękitna krew • Brakujący element • Chłopiec z lasu • Jeden fałszywy ruch • Jedyna szansa • Już mnie nie oszukasz • Kilka sekund od śmierci • Klinika śmierci • Krótka piłka • Mistyfikacja • Mów mi Win • Na gorącym uczynku • Najczarniejszy strach • Nie mów nikomu • Nie odpuszczaj • Niewinny • Nieznajomy
⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Strona numer 33

Poczucie beznadziei jest znacznie potężniejsze, gdy wyrasta z nadziei. Zastanówcie się: jeżeli chcecie coś rozbić, najpierw musicie to podnieść najwyżej, jak się da. Mówiąc wprost, żeby odebrać nadzieję, trzeba ją najpierw rozniecić.

W życiu pojawia się bardzo niewiele idealnych chwil, które chciałoby się schować w pudełku i postawić na górnej półce, żeby móc po nie sięgnąć w chwilach samotności.

Zły Człowiek nie czai się na placu zabaw, dzieciaki. On mieszka w waszych domach.

- Boję się tego, co czuję. Tego, jak bardzo cię kocham.
- Ja też cię kocham, skarbie.
- Proszę, nie skrzywdź mnie.
- Nigdy karbie, obiecuję.
Ale okazało się, że jednak kłamał. Zostawił ją, a przecież tego zawsze bała się najbardziej.

Powiadają, że potrzebny jest czas, żeby oswoić się z tragedią. Z początku jesteś oniemiały. Nie potrafisz w pełni zdać sobie sprawy z ponurej rzeczywistości.

Chociaż to oburzające, świat ani na chwilę nie zwalnia.

Wiem,że niewiele jest rzeczy gorszych od złamanego serca,lecz nie jest to coś, z czego nie można się wyleczyć.

Na przykład nasi nieszczęśliwi, biedni rodzice wmawiają nam, że możemy osiągnąć szczęście jedynie wtedy, gdy postanowimy żyć dokładnie tak jak oni. Nigdy nie mogła pojąć takiej logiki. Jak brzmi definicja szaleństwa? Wielokrotne powtarzanie tej samej czynności i oczekiwanie różnych rezultatów.

Jest ciemno, a ty jesteś blisko skraju przepaści , lecz poruszasz się powoli, nie wiedząc, w którą stronę iść. Ostrożnie stawiasz kroki, ale i tak na oślep. Nie zdajesz sobie sprawy, jak blisko jesteś krawędzi, że miękka ziemia może się osunąć, że możesz się poślizgnąć i nagle runąć w mrok.

I wreszcie, chociaż może zanadto się w to wgłębiam, nie można mieć frontu bez tyłu, a góry bez dołu, tak więc wcale nie jestem przekonany, że światło może istnieć bez mroku, czystość bez brudu, a dobro bez zła.

Nigdy nie należy budować teorii, dopóki nie pozna się faktów, bo wtedy się je nagina, żeby potwierdzić teorię, zamiast dopasować teorię do faktów.

Jedno z ulubionych powiedzeń Sherlocka brzmiało tak: "To poważny błąd teoretyzować, nie mając dowodów, ponieważ zaczyna się wtedy naginać fakty do teorii, zamiast tworzyć teorię, opierając się na faktach".

Rozpacz potrafi igrać z człowiekiem i jeśli dasz jej choć odrobinę swobody, znajdzie ci rozmaite alternatywne odpowiedzi.

Zdumiewające jakie usprawiedliwienia potrafimy wymyslić, kiedy naprawdę czegoś pragniemy.

- Czy wiesz coś o nadziei, Jake? - Chyba wiem.- To najokrutniejsza rzecz na świecie. Już lepsza jest śmierć. Gdy umierasz, ból ustaje. Jednak nadzieja unosi cię wysoko tylko po to, żeby strącić cię na ziemię. Nadzieja trzyma twoje serce, a potem miażdży je pięścią. Raz po raz. Nigdy nie przestaje. To właśnie robi nadzieja.

Odpowiedzi nigdy nie zjawiają się z okrzykiem „Eureka!”. Potykając się, zmierzasz ku nim często w zupełnych ciemnościach. Z trudem przemierzasz nocą ciemny pokój, wpadasz na rzeczy, których nie widzisz, mozolnie brniesz naprzód, siniaczysz sobie golenie, przewracasz się, wstajesz, po omacku wędrujesz od ściany do ściany i liczysz, że w końcu natrafisz dłonią na kontakt. A potem – by pozostać przy tej kiepskiej, lecz niestety trafnej analogii – gdy nim pstrykniesz i pokój zaleje światło, niekiedy odkrywasz, że pokój ten wygląda tak, jak go sobie wyobrażałeś. I wtedy zadajesz sobie pytanie, czy nie lepiej byłoby, gdybyś na zawsze pozostał w mroku.

Próbowała wypracować sobie własną filozofię życiową i wyszło jej coś, co kiedyś usłyszała z ust gwiazdora rocka - chyba Erica Claptona - który w udzielonym wywiadzie powiedział, że nie jest wielkim fanem, hmmm, ludzi. Ona też nie była. Wolała - chociaż to śmiesznie brzmi - własne towarzystwo. Lubiła czytać i oglądać filmy, nie słuchając przy tym komentarzy. Nie radziła sobie z mężczyznami, ich rozbuchanym ego, nieustannymi przechwałkami i brakiem poczucia bezpieczeństwa. Nie chciała mieć towarzysza życia.

Niektórzy twierdzą, że pieniądze są źródłem całego zła. Możliwe. Inni z kolei, że pieniądze szczęścia nie dają. To też może być prawda. Ale jeśli właściwie się z nimi obchodzisz, pieniądze dają ci wolność i czas, a to coś bardziej namacalnego niż szczęście.

- Halo?
- Win?
- Kto mówi?
- Myron.
- Myron Bolitar?
- A ilu znasz Myronów?
- Myron Bolitar?
- Nie, Myron Rockefeller.
- Coś tu się nie zgadza.
- Słucham?
- I to bardzo!
- O czym ty mówisz?
- Jakiś kretyn dzwoni do mnie o siódmej rano i podszywa się pod mojego najlepszego przyjaciela.

Cykl pokoleniowy.
Wprawdzie inne były: muzyka, filmy, język czy moda, ale zmiany dotyczyły zewnętrzności.
Pod workowatymi spodniami i fryzurami, podkreślającymi tożsamość nastoletnich właścicieli kryły się te same co zawsze lęki, potrzeby i kompleksy.

Galeria - kliknij aby powiększyć

Harlan Coben
Harlan Coben
Harlan Coben
Harlan Coben
Harlan Coben
Harlan Coben
Harlan Coben
Harlan Coben