Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o sobie

Strona numer 125

Byłam zakochana w Nowym Jorku. Nie mam na myśli "miłości" w potocznym rozumieniu, mam na myśli zakochanie w mieście tak jak kocha się pierwszą osobę która kiedykolwiek Cię dotknie i nigdy już nie kochasz nikogo w podobny sposób.

Nie dbam co o mnie piszą dopóki nie jest to prawda.

Państwo, w którym człowiek jest wolny, ale z nastaniem zmierzchu boi się wyjść na ulicę, to nie moje państwo.

Nie żywię do Rosjan uprzedzeń z czasów dzieciństwa, choć żołnierze ZSRR trzy razy ukradli mi rowery.

Długo wahałem się czy sprzedać Amerykanom opcję na „Solaris”, ale w pewnym momencie pomyślałem sobie: „Jesteś już stary, nie bądź zawsze taki na nie”. Teraz klamka zapadła i nie mam już nic do komentowania, a jednak wyobrażenie sobie armii ludzi, którzy znęcają się nad moim tekstem nie przyprawia mnie o kolorowy zawrót głowy.

Jestem senatorem wbrew mojej woli i uczuciom, czego żałuję bardziej niż cokolwiek innego w moim życiu.

Pieniądze nie są siłą motywującą. Miło jest mieć pieniądze, ale ja nie żyję luksusowo. To co sprawia mi radość to prowadzenie biznesu.

Jestem uważany za homofoba, szalonego i staromodnego na punkcie tych rzeczy. Jednak myślę że rodzina - matka, ojciec, dzieci - jest fundamentem naszej cywilizacji.

Jestem kochankiem i nieznalazłem mojej rzeczy do kochania.

Strona technologiczna naszej cywilizacji ciągle się rozwija, idzie do przodu. Mamy już technosferę, ale pod względem moralnym następuje zdecydowany regres. Dawniej widziałem to wszystko bardziej optymistycznie. Wierzyłem w potęgę rozumu, w potęgę odkryć. Oczywiście do czasu. Nie przewidziałem jednego, że nauka zostanie niemal całkowicie podporządkowana komercji.

Dopóki nie skorzystałem z Internetu, nie wiedziałem, że na świecie jest tylu idiotów.

Zawsze, jak magnes opiłki żelaza, przyciągałem wariatów.

Jestem niewierzący. Nie wierzę w sprawy poza doczesne, w życie pozagrobowe itd.

Ateistą jestem z powodów moralnych. Uważam, że twórcę rozpoznajemy poprzez jego dzieło. W moim odczuciu świat jest skonstruowany tak fatalnie, że wolę wierzyć, iż nikt go nie stworzył!

(...) antymaterii obawiam się mniej aniżeli Internetu.

Nienawidzę kościoła, kocham ludzi, wierzę w Boga.

Nie jestem typowym astronomem. U mnie rzecz nie rozgrywa się na poziomie intelektualnym, lecz emocjonalnym. Moment, gdy z cząstkowych danych powstaje obraz na ekranie komputera, ma w sobie coś magicznego.

Te moje planety wyglądały początkowo jak wynik niedokładnej analizy. Warto więc mieć oczy szeroko otwarte i nie poddawać się rutynie. Bo ona, choć potrzebna, zabija postęp. Trzeba zawsze o tym pamiętać. To jedyny sposób, by od czasu do czasu wyłamać się z rygorów przyzwyczajenia i zrobić krok naprzód.

I to Gombrowicz mnie uczy, że być może jedynym sposobem na rozbrojenie złych emocji jest ich wydrwienie. Po Gombrowiczowsku spuszczam powietrze z tej konfrontacji wewnątrzpolskiej. To moja specjalność.