Cassandra Clare

Każda miłość jest ważna. Twoja miłość jest ważna. A dla niektórych ludzi ich miłość może być najważniejsza, ważniejsza od całego świata.

- Co to jest? - Wyprostowała się. - Jakiś demon? Raum? A może...
- Pudel miniaturka - odparł Julian, uśmiechając się półgębkiem. - Chyba nie jest uzbrojony - dodał, gdy Emma zmierzyła oskarżycielskim spojrzeniem coś, co z pewnością było małym pieskiem tulącym mordkę do szyby. - Prawdę mówiąc, jestem tego pewien.

- Tu chodzi o mnie, nie o ciebie - powiedziała do telefonu. Cristina pokazała jej kciuk uniesiony w geście aprobaty. - To ja mam dość ciebie. - Uśmiechnęła się promiennie, gdy Cristina złapała się za głowę. - Może znów będziemy po prostu przyjaciółmi? Co ty na to?

- Mamo - zaczął Alec, pocierając kark. - Po prostu nie chciałbym, żebyś musiała radzić sobie z pewnymi...niespodziewanymi sytuacjami. Max jest czarownikiem.
- Żartujesz - rzuciła Maryse. - Myślałam, że miał jakiś fatalny w skutkach wypadek z wiecznym piórem.

- Isabelle! – krzyknął Simon.(...)
- Simon, zamknij się! – wysyczała.
- Nie zamknę się! – ogłosił buntowniczo Simon. – Ty jesteś mą damą i zdobędę twoją
przychylność.
Isabelle złapała się za głowę.(...)
- Kocham cię i nie odejdę dopóki nie powiesz mi, że tez mnie kochasz!
- Powiedz mu, że go kochasz. – zawołała Helen. (...)
Kolejne okno otworzyło się tym razem nad nią i wychylił się Alec.
- Co się dzieje? – Jego spojrzenie wylądowało na Clary i reszcie, jego brwi ściągnęły
się w dezorientacji. – Co to? Wcześniejsze kolędowanie?
- Ja nie kolęduję – powiedział Simon. – Jestem Żydem. Znam tylko piosenkę o bąku.

- ...Lepiej nie patrz.
- Tak jak ty? Zamykasz oczy i udajesz, że nic się nie dzieje. Myślisz, że to wszystko nie prawda.

Nie jesteśmy naszymi rodzicami (...) Nie musimy ponosić ciężarów ich wyborów lub grzechów.

Strata była nieunikniona w miłości, ból to cena za szczęście, przed którą nie da się uciec.

Znienawidziłem samego siebie. to najgorsza rzecz, jaka może się komuś przytrafić.

Nieliczni zostają ocaleni, nikt nie zostaje oszczędzony.

Tapeta dyndała ze ściany w strzępach. Magnus mógł jedynie dostrzec to tu, to tam po kilka słów na pozostałych kawałkach: LITOŚCI, ŻAŁUJĄ, DIABELSKIE Ostatnie zdanie było jeszcze czytelne. Głosiło: NIECH BÓG ZLITUJE SIĘ NAD NASZYMI DUSZAMI. Poniżej, nienapisane krwią, lecz wycięte w tapecie, przez co Magnus podejrzewał, że zrobił to ktoś inny, było napisane: BÓG NIE LITUJE SIĘ I JA TAKŻE.

Staram się niczego nie traktować zbyt poważnie. Świat jest absurdalnym miejscem i branie go zbyt poważnie, oznaczało by klęskę. I wciąż trwam przy tej filozofii.

Wiedza i działanie są tym samym.

Julian westchnął.
- Nie powinna tego pić.
- Czemu nie? (...) Przecież żyją, prawda?
- Dość nisko zawiesiłeś sobie poprzeczkę - powiedział Julian. - Gdybym zdawał sobie sprawę, że uznasz, że wystarczy tylko utrzymać ich przy życiu...

...walczyć przez całe życie i nawet po śmierci nie móc odpocząć od wojowania.

Przesań się zadręczać .- Bat wstał, wysoki i muskularny. Wiatr lekko mierzwił jego krótkie włosy. (...)
- Gdyby nie umierał ,rzeczywiście powinnaś wyznać mu prawdę. Ale on umarł i do końca myślał, że jest kochany i że mu wybaczyłaś. Wyrządził ci straszną krzywdę i o tym wiedział. Ale niewielu ludzi jest tylko dobrych albo tylko złych. Dokądkolwiek poszedł Jordan - a wierzę, że wszyscy dokądś idziemy - pomyśl ,że, milcząc do ostatniej chwili, przekazałaś mu dar na drogę, światło, które zaprowadzi go do domu.

Mimo wszystko nie mogę znieść myśli, że ten pierścień przepadnie na zawsze, podobnie jak myśli, że opuszczam Cię na wieki.

Tylko słabi na umyśle nie chcą poddawać się wpływowi literatury.
~Tessa Gray.

- Naprawdę chcesz wiedzieć, co jeszcze moja mama mówiła o tobie?
(...)
- Powiedziała, że złamiesz mi serce.
Wyszedł i zamknął za sobą drzwi. Clary została sama.

- Jest jakiś powód, dla którego wrzuciłeś moją siostrę do zlewu?
- Zawróciłem jej w głowie - odparł Jace.