- Przebywałem w ciemności - powiedział cicho. - Nie było tam nic oprócz cieni i ja też byłem cieniem. Wiedziałem, że nie żyję, że wszystko się skończyło, wszystko. A potem usłyszałem twój głos. Usłyszałem, jak wymawiasz moje imię, i to sprowadziło mnie z powrotem.
Oczy Ty'a niespodziewanie wypełniły się łzami i poruszony Kit umilkł. Ty był Ty'em, nie płakał często, ale w tej chwili drżącymi dłońmi ocierał łzy. Gniew Kita ulotnił się w mgnieniu oka. Chciał podczołgać się do Ty'a, który kręcił głową i mamrotał coś półgłosem...
- Jestem.
James Herondale był synem aniołów i demonów. Od początku pisana mu była trudna i bolesna ścieżka, słodycz i gorycz, droga przez ciernie, gdzie również kwitną kwiaty. Nikt nie mógł go przed tym ocalić. A niektórzy próbowali.
Życie nie jest łódką, która niesie nas z okrutnym nieustannym prądem i odsuwa od tych, których kochamy. Nie straciłem cię na jakimś odległym brzegu. Życie to koło.
- Nie wiem - przyznał Call. Zaczynał się martwić, że w całej tej historii nikt nie jest dobry. Są tylko ludzie mniej lub bardziej pasujący do charakterystyki Złego Władcy.
- Nie możesz! – zaprotestował. – Nie słyszałeś, co przed chwilą powiedziałem? Mógłbyś zginąć.
- Więc mnie nie zabijaj. Może niech twoim celem będzie pozostanie mnie przy życiu? Obaj możemy podjąć takie postanowienie. Razem. Że nie umrzemy.
