Cytaty amerykańskich pisarzy

To, co za nami, i to, co przed nami, ma niewielkie znaczenie w porównaniu z tym, co jest w nas.

Obłęd to logika ścisłego umysłu, który się przeforsował.

Nie ma najwyraźniej takiej miejscowości, która nie byłaby pępkiem świata.

Jeśli ludzie nie boją się umierać nie ma sensu straszyć ich śmiercią.

Jest domeną wiedzy mówić, a przywilejem mądrości słuchać.

Dla człowieka, podobnie jak dla ptaka,
świat ma wiele miejsc, gdzie można odpocząć,
ale gniazdo tylko jedno.

W Warszawie mi się podobało, w Moskwie nie. Od razu wiedziałam, że to jest inny świat, że to nie jest ZSRR, że tu jest Europa. Była tu jakaś energia i entuzjazm, którego w Rosji nie było i nadal nie ma.

Czy na pewno trzeba znać nazwisko prezydenta Pakistanu, żeby być dobrym prezydentem USA?

Ale mimo tych przechwałek to Markus Wolf i jego towarzysze przegrali zimną wojnę.

- Te fajki cię zabiją - zwraca jej uwagę Jerome.
Ona rzuca mu obojętne spojrzenie.
- Tak! To część ich uroku.

Zabiję cię, dzieciaku. Nie rób se ze mnie jaj. Jestem głupi, ale za to wielki. Mógłbym rozbijać na czole orzechy. Potrafię szczać octem i srać cementem. Nazywam się Honeybunch Bowers i jestem szefem bandy kutasów, które rządzom tom częściom Derry.

- To pewnie będziesz cheerleaderką w liceum?
Uśmiechnęła się. Był to uśmiech, jakiego Richie nigdy dotąd nie widział. Mieszanka mądrości, cynizmu i smutku. Czując bijącą od niej moc, Richie cofnął się nieznacznie, tak jak to zrobił, kiedy zdjęcie w albumie Billa zaczęło żyć własnym życiem.

Aby osiągnąć sukces, każdy artysta musi znaleźć się we właściwym miejscu o właściwym czasie. Sama chwila zależy od łaski bogów, ale każdy syn lub córka swojej matki może dzięki usilnej pracy trafić we właściwe miejsce - i czekać.

Koronawirus wciąż jest obecny, niczym natrętny gość, który nie chce wyjść z przyjęcia, i chociaż istnieją obawy, że zmutuje i szczepienia okażą się nieskuteczne, na razie został powstrzymany.

Bo nie powiedział jeszcze wszystkiego, co miał do powiedzenia.
Została mu jedna opowieść.
Opowieść dla Lisey.

Bo jeśli chcesz pisać opowiadania, trzeba zrobić coś więcej niż tylko myśleć o pisaniu opowiadań. To nie jest jazda na rowerze, bardziej przypomina ćwiczenia na siłowni, ćwiczysz tę umiejętność albo bezpowrotnie ją stracisz.

Biegali parami, lecz nie potrafili wspólnie chodzić w zaprzęgu, nie na dłuższą metę. W końcu zawsze jedno chciało zrobić „wio”, podczas gdy drugie robiło „prr”. Nie byli w stanie dostrzec prostego faktu: małżeństwa z rozsądku nie są udane.

Nie da się walczyć z tłumem zdecydowanym na okrucieństwo.

Miałem samochód, ale wtedy, jesienią 1973 roku, przeważnie chodziłem do Joyland piechotą z Plażowego Pensjonatu pani Shoplaw w miasteczku Heaven's Bay.

Używasz go nie dlatego, że spodziewasz się kraksy, lecz dlatego, że nigdy nie wiesz, kto lub co nagle wyskoczy zza szczytu wzniesienia prosto na ciebie. Tak samo jest na drodze życia, którą ludzie jeżdżą jak im się żywnie podoba, czasem pędzą pod prąd na autostradzie.