Cytaty amerykańskich pisarzy

A więc niechaj bogowie ulitują się nad tobą, gdyż słońce nad tym światem zachodzi. I już nigdy nie wzejdzie.

Ja mam buty, ty masz buty, wszystkie dzieci Boga mają buty (...). A przynajmniej taka jest
powszechna opinia.

(...) wiedział, wiedział, że postępuje słusznie, robi to, co powinien robić, to było ka, pieprzone ka, i tak załatwia się sprawy, gdy jest się rewolwerowcem.

- W Gilead mieliśmy takie powiedzenie: Niech zło poczeka na dzień swojej
klęski.
- Uhm (...). Na Brooklynie też mieliśmy podobne powiedzenie: nie sczyścisz smarków z zamszowej kurtki

Bo, jak wam pewnie wiadomo, nie każdemu udaje się zacząć nowe życie. A ci, którym się nie powiodło, nie zawsze docierają na złociste wybrzeże krainy niebieskiej.

Oszczędzaj tchu - powiedział chłodny głos. - Nie ma sensu modlić się do Niesłyszalnego.

W taki dzień nie sposób nie wierzyć w to, że już zawsze wszystko będzie się dobrze kończyło, pomyślała Susan.

...czasem tak bywa - coś, co napiszemy, opuszcza nas na zawsze, jak stare fotografie pozostawione w pełnym słońcu, które blakną, zmieniając się w czyste, białe kartki.

(Człowiek w czarnym garniturze).

Na tym świecie istnieje siła, która działa na rzecz dobra. W to też wierzę. Częściowo chyba po to, żeby nie zwariować na myśl o wszystkich okropnościach, które się dzieją, ale jednocześnie...cóż...dowody zdają się to potwierdzać, nie sądzisz? Nie tylko tutaj, ale wszędzie. Jest jakaś siła, która stara się przywrócić równowagę. Kiedy przyjdą koszmary, Ralph, spróbuj sobie przypomnieć ten mały skrawek papieru.

Zanotowałem w pamięci, żeby nigdy nie obsypywać komplementami kobiety, która ma w ręku kawał surowego mięsa.
Jakoś nie bardzo to wtedy działa.

- Co to takiego ten zespół Tourette'a? - zapytał Jordan.
- Niech mnie szlag, jeśli wiem, synu.

Percepcja to nie wszystko, ale percepcja i oczekiwanie razem wzięte...?

Pośrodku życia w śmierci jesteśmy.

Pokręcenie stanowiło normalny stan większości ludzkich umysłów. Smutne, ale prawdziwe.

- Wierzy mi pan?
- Słyszę każde słowo.
Co nie do końca stanowiło potwierdzenie.

- No cóż, pewnie to przypadek selektywnej percepcji zachichotał Norton. Ludzie zajmujący się penitencją muszą nauczyć się takich wyrażeń jak „selektywna percepcja” i używają ich bez ograniczeń.

W kłującym blasku księżyca przedmioty rzucały ostre, wyraźne cienie barwy atramentu, a poświata otaczała wszystko. Opuszczona wieża ratownika, stojąca jakieś dwadzieścia metrów od budynku z prysznicami, sterczała w niebo białym szkieletem niczym kościsty palec.

Miał otwarte oczy. Widzi pan, one były najgorsze. Szeroko otwarte i szkliste, jak oczy w głowie łosia, która wisi nad kominkiem. Jak na zdjęciach z Wietnamu, pokazujących zabite dzieci żółtków. Ale amerykańskie dziecko nie powinno tak wyglądać. Martwe i leżące na plecach.

Wiek to tylko liczba.

Dobrze wiem, co to handlówka. / - Był tam uczeń, Mack Zimmerman - powiedział Jim. - Wrażliwy chłopak. Grał na gitarze. Miałem go w prowadzonej przez siebie klasie kompozycji; bardzo uzdolniony.