Cytaty niemieckich pisarzy

Sztuka wymaga dyscypliny.

Gdy duch słabnie pojawia się forma.

Gdy długo spoglądasz w otchłań, również otchłań spogląda w ciebie.

Patos postawy nie jest oznaką wielkości: kto w ogóle potrzebuje póz, jest fałszywy...Strzeżcie się wszystkich malowniczych ludzi!

Cokolwiek się powie o kobiecie – jest prawdą.

Zjawisk moralnych niema wcale, istnieje tylko moralny wykład zjawisk.

Najdotkliwiej bywamy karani za nasze cnoty.

Pozwalać sobie. — Im bardziej kto sobie pozwala, tym mniej pozwalają mu inni.

Wszystkie przemilczane prawdy stają się jadowite.

Jest we mnie cząstka niezaspokojona, cząstka, która nie może być zaspokojona. Ona chce stawać się coraz głośniejszą. We mnie jest pragnienie miłości, które wypowiada się językiem miłości.

A wy mówicie mi, przyjaciele, że nie należy się sprzeczać o smak i smakowanie? Ależ całe życie jest sporem o smak i smakowanie!

W samotności wyrasta, co człowiek w nią wniesie, nawet bydlę wewnętrzne. Tym sposobem odradza się samotność wielu ludziom.

Rozpusta. — Matką rozpusty nie jest radość lecz brak radości.

Zwiesz się wolnym? Myśl, co tobą włada, usłyszeć pragnę, nie zaś, iż z jarzma jakiego umknąć się zdołałeś.

Widzieć wiedzę przez optykę artysty, sztukę jednak przez optykę życia...

Istnieją wyżyny ducha, z których tragedia nawet przestaje wydawać się tragiczną.

Zła to wdzięczność dla nauczyciela, kiedy zawsze zostaje się jedynie uczniem.

Życie bez muzyki byłoby pomyłką.

Sąd o piękności jest krótkowzroczny, widzi tylko skutki najbliższe.

W oczy twe, życie, patrzyłem ostatnio! I zdało mi się, że tonę w głębi niezgłębionej.