Cytaty amerykańskich pisarzy

Starych nawyków trudno się pozbyć. Często, jak uważała, umierają dopiero z nami.

Demagogia i rock and roll to największe specjalności Ameryki.

Jak wielu przed nim odkrył, że najtrudniej jest przekląć po raz pierwszy, a po pierwszym razie nie ma lepszego lekarstwa na złe samopoczucie niż właśnie przekleństwo.

- Święta prawda. Ile właściwie masz lat?
- Czterdzieści cztery.
- Robisz to od czasu, kiedy zrzuciłeś mundur?
- Mniej więcej. – Jest prawie pewien, że Nick to wszystko wie.

Doskonałości nic nie przebije.

Czas płynie szybciej, gdy wzlatujesz wysoko.

Jake widzi czarną szatę i ogarnia go nagłe przerażenie. To on, człowiek w czerni. Ostatkiem sił odwraca głowę w bok. Jakieś radio gra piosenkę grupy rockowej Kiss. Jake widzi sunącą po jezdni własną dłoń, małą, białą i kształtną. Nigdy nie obgryzał paznokci.

Patrząc na swoją dłoń, umiera.

Często można odnieść wrażenie, że inwencję twórczą obsługują odrębne obwody w mózgu, niepodlegające słabościom ciała.

Wiecie, jak to jest: każdy głupek potrafi umrzeć, sztuką jest nauczyć się przeżyć.

Podniósł łeb i zastrzygł uszami. To nie była Julia ani ta druga; to był martwy głos. Horace, jak wszystkie psy, słyszał martwe głosy dość często, czasem nawet widział ich właścicieli. Martwi są wszędzie wokół, ale żywi ich nie dostrzegają, tak jak nie czują większości z 10 tysięcy aromatów otaczających ich w każdej sekundzie każdego dnia.

Chyba większość żartów ma w sobie trochę prawdy i dlatego są śmieszne.

Dom to miejsce, w którym - kiedy już się tam znajdziesz - musisz wreszcie stawić czoło istocie czającej się w ciemności.

Myślę, że w dwudziestym pierwszym wieku nasze telefony są tym, co wiąże nas ze światem. Iście małżeńskim węzłem.
I chyba nie jest to małżeństwo udane.

Bogowie, ratujcie mnie, to twarz króla - jego gniew pali niczym słoneczny żar.

Cóż, szczęście jest dla głupców. W nim tylko nadzieja dla tych biedaków.

- Pada na ciebie cień, młody człowieku - oznajmiła.
Spojrzałem w dół i zobaczyłem, że miała całkowitą rację. Stałem w cieniu Carolina Spin. Ona zresztą też.
- Nie tu, głupku. Na twoją przyszłość. Poczujesz głód.
Już czułem głód, i to silny, ale kanapka z baru Łapy Lizać miała go wkrótce zaspokoić.

Pukanie do drzwi przynosi jej ulgę. Chętnie powitałaby jakieś urozmaicenie, pod warunkiem, że to nie Winston. Nie ma ochoty go dzisiaj widzieć.

Wychodząc za mąż, dajesz swojemu małżonkowi prawo, by cię gwałcił, kiedy tylko przyjdzie mu na to ochota. Nawet w dzień.

Aha, widzę, że właśnie za tym tęskni twoje serce. Dla klejnotów popełnia się zbrodnie, dla złota morduje dwukrotnie, ale nic nie dorówna radości z widoku czołgających się u stóp ludzi, prawda?

Jestem popieprzona, nie zauważył pan?