Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o sobie

Strona numer 49

Reprezentuję najbiedniejszych i najbardziej bezbronnych ludzi. Zadaję cios, a pięść należy do osób, które nie mogą być na sali, reprezentuję ich wściekłość, złość i ból.

Ameryka jest ideą, ale jest to idea, która niesie ze sobą pewien bagaż, tak jak władza pociąga za sobą odpowiedzialność. To idea, która niesie ze sobą równość, ale równość, choć jest najwyższym powołaniem, jest najtrudniejsza do osiągnięcia. Pomysł, że wszystko jest możliwe, to jeden z powodów, dla których jestem fanem Ameryki. To jest jak hej, spójrz, tam jest księżyc, przejdźmy się po nim, przynieśmy jego kawałek. To jest rodzaj Ameryki, której jestem fanem.

Wyglądanie tak tandetnie kosztuje fortunę.

Przeraża mnie, gdy ludzie zaczynają mówić, że gotowi są zabijać, by granica przebiegała tam, gdzie chcą.

Nie zależy nam na waszych pieniądzach – zależy nam na waszym głosie.

Możecie mieć albo prawdę, albo w ogóle zrezygnować z mojej muzyki. Bo jeśli zacznę kłamać, muzyka sama się tym kłamstwem udusi.

Mamy różne problemy – dziewczyny, seks. Ale zajmujemy się przecież także kwestiami duchownymi, które bardzo niewiele grup ma odwagę poruszyć, mimo że nastolatki często myślą o tych właśnie sprawach.

Ludzie na koncertach nie krzyczą z naszego powodu – robią to z powodu piosenek.

Nie mam pojęcia, co będzie dalej, właśnie to jest wspaniałe, że będąc w U2 nigdy nie wiem, co się wydarzy. Po prostu musimy mieć chęć do pracy, jeżeli my będziemy chcieli pracować, ludzie będą chcieli nas słuchać.

Mam potrzebę opowiadania historii. I nigdy nie jestem do końca zadowolony /z rezultatu/.

Całe moje życie to filmy i religia. Tylko to. Nic więcej.

Jeśli nadal będę kręcił filmy o Nowym Jorku, prawdopodobnie będą one osadzone w przeszłości. Niewiele wiem o „Nowym” Nowym Jorku. To nie tak, że jestem przeciw współczesnemu kinu. Ogólnie jestem na to otwarty, ale nowe kolory miasta, nowy Times Square, trochę mnie szokują. Chyba utknąłem w zakrzywieniu czasu.

Nie oglądam ich. Próbowałem, ale to nie jest kino. Są dobrze zrobione, aktorzy dają z siebie wszystko biorąc pod uwagę okoliczności, ale najbliżej im do parków rozrywki. Nie jest to kino, w którym istoty ludzkie starają się przekonać emocjonalne i psychologiczne doświadczenia innych istot ludzkich.

Nie jestem moimi myślami, emocjami i postrzeganiem zmysłowym ani doświadczeniami. Nie jestem treścią mojego życia. Jestem życiem. Jestem przestrzenią, w której wszystko się wydarza. Jestem świadomością. Jestem TERAZ. Jestem.

Zdarzało mi się mieszkać z mistrzami zen, a każdy z nich był kotem.

Kosmos zawsze mnie fascynował. Jako młody chłopak patrzący w gwiazdy nie mogłem oprzeć się myśleniu o tym, co tam jest i czy kiedykolwiek znajdę się w kosmosie.

Ponieważ Andrzej nie żyje, to ja muszę za niego jeździć po całym, ku**a, je**nym świecie. I świecić ryjem we wszystkich miejscach.

Zgadza się, ale wiecie panowie, na czym ona polega? Na tym, że ludzi wkurza moja niezależność, otwarte wypowiadanie się na różne tematy. Wymykam się kontroli. Kondrata można w rozmowie ułożyć, a tego chuja Lindy nie.

Niedawno obejrzałem powtórkę Dzikiego Billa. Fantastycznie zrobione pojedynki, mimo że wtedy nie było komputerów! Do tego fantastyczna jazda konna. Indianin bez strzemion osadza konia w miejscu. Naprawdę duża sztuka.