Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o samotności

Strona numer 3

Samotność czasem wywyższa - w cudzych i własnych oczach. Zwłaszcza jeżeli jest połączona z poczuciem misji, z aurą tajemniczości, którą nikt nie odważy się przeniknąć.

Im silniejszy i bardziej oryginalny umysł, tym bardziej będzie on skłaniał się ku religii samotności.

Jeśli ktoś jest odmienny, to jest skazany na samotność.

Wojna albo żarliwe pogrążenie się w jakimkolwiek dogmacie - to najlepsze środki na uśmierzenie potwornego bólu samotności, na jaką skazuje nas życie wewnętrzne.

Nie wiesz że samotność rozszerza największe mieszkanie?

Ten, który ucieka, nie czuje smutku opuszczonych.

Najgorszą samotnością nie jest tak, która otacza człowieka, ale ta pustka w nim samym

Aktor nie znosi samotności. Dosłownie umiera w samotności, przestaje czuć i myśleć.

Samotność, częsta towarzyszka wewnętrznej siły człowieka - przyciąga i zniewala otoczenie

Tłum ludzi, a mimo to samotność.

Najgorsze towarzystwo lepsze niż samotność...

Samotność jest dla serca mego rozkosznym balsamem w tej rajskiej okolicy, a młoda pora roku ogrzewa w całej pełni moje odrętwiałe serce.

W tej chwili chciałem być sam. Musiałem być sam. Nie zdobyłem się jeszcze na nic, na żadną decyzję, nie zapadło żadne postanowienie. Wpatrzony w ciemniejące niebo, w gwiazdy, które były tylko widmowym cieniem ziemskich gwiazd, stałem bez ruchu, a w pustce, która zastępowała gonitwę myśli sprzed chwili, rosła bez słów martwa, obojętna pewność, że tam, dokąd nie mogłem sięgnąć, wybrałem już, i udając, ze nic się nie stało, nie miałem nawet tyle siły, żeby sobą wzgardzić.

Tak samo umierają ludzie kochani i ci, których nikt nie kocha. W rachunku życie - śmierć miłość nie odgrywa żadnej roli. Każdy z nas miał swój niepowtarzalny początek i będzie miał swój własny koniec, który będzie musiał przeżyć sam i tylko sam, nikt go w tym nie zastąpi. Nie warto więc dużo myśleć o tych, co nas kochają, ani przywiązywać do tego zbyt dużej wagi, bo w tej jednej ostatniej chwili miłość się nie będzie liczyć, ani nienawiść, ani przyjaźń, tylko każdy z nas będzie samotny ze swoją własną trwogą. Śmierć jest sprawą, którą każdy musi sam załatwić.

Samotność zbytnia i brak zajęcia gubią młodych ludzi.

W samotności wyrasta, co człowiek w nią wniesie, nawet bydlę wewnętrzne. Tym sposobem odradza się samotność wielu ludziom.

S a m o t n i k p r z e m a w i a . — Jako zapłatę za wiele przesytu, zniechęcenia, nudy — które z sobą musi przynosić samotność bez przyjaciół, obowiązków i namiętności — zbiera się owe kwadranse najgłębszego powrotu do siebie i natury. Kto się zupełnie zabezpieczył od nudy, ten zabezpieczył się też od siebie: najsilniejszego napoju ożywczego z własnego najgłębszego źródła pić nigdy nie będzie.

Jeden idzie do bliźniego, ponieważ siebie szuka; drugi, ponieważ siebie zatracić pragnie. Zła miłość wasza ku sobie czyni wam samotność więzieniem.

Ktokolwiek żył samotnie wie do jakiego stopnia monolog leży w naturze ludzkiej. Słowo zamknięte wewnątrz gryzie; przemawianie do przestrzeni daje mu ujście.