Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Aleksander Puszkin

Aleksander Puszkin cytaty

Aleksander Puszkin (ur. czwartek, 6 czerwca 1799; zm. piątek, 10 lutego 1837) przeżył 37 lat, 8 miesięcy i 4 dni

Rosyjski pisarz i najwybitniejszy obok Michaiła Lermontowa przedstawiciel romantyzmu rosyjskiego. Klasyk literatury rosyjskiej i światowej, reformator rosyjskiego języka literackiego. Kamerjunkier cesarza Mikołaja I Romanowa.

Książki Aleksandra Puszkina:

Bajki Dama pikowa Dramaty Eugeniusz Oniegin Jeździec miedziany Lutnia Puszkina

Moralne frazesy są niezwykle przydatne, gdy trudno nam znaleźć w sobie coś, co usprawiedliwia nasze działania.

Lepiej zostań tu i poczekaj; być może burza przeminie, niebo stanie się jasne, a my będziemy w stanie znaleźć drogę dzięki światłu gwiazd.

Porywy serca, urocze podstępy, szybko prowadzą do cierpienia.

Żyjemy kosztem przeszłości,
Czas obecny smutny wszędzie;
Nic tu długo nie zagości
A co przejdzie miłym będzie.

Wysyłajcie więc do nas oratorzy,
Swych mściwych synów,
Miejsca im dosyć na polach Rosji,
Pośród grobów tak znajomych.

To fikcja sprawia, że rozpływamy się we łzach.

Samotność zbytnia i brak zajęcia gubią młodych ludzi.

Przepalaj słowem serca ludzi.

Nic tak nie rozpala miłości jak zachęcająca uwaga kogoś postronnego.

Miłość bez nadziei i żądań bardziej wzrusza serce kobiety niż wszelkie uwodzicielskie manewry.

Miłość jest ślepa i sama sobie nie dowierzając, chwyta się każdego oparcia.

Jednakową miarą mierz pochwały i potwarze.

Dźwignąłem pomnik swój, nie trudem rąk ciosany,
Wydepcą ścieżki doń miliony ludzkich stóp.

Czytanie – oto najlepszy sposób uczenia się, czytanie najlepszą nauką.

Gdzieście, ach, gdzieście uleciały
Wy, dni młodości mojej złote?

Oto opinia jest publiczna!
I oto właśnie, na czym świat
Kręci się, oto oś jedyna
I boska naszej czci sprężyna!

[Wolności siewca]

Pokornie paście się, narody!
Na nic wolności dar dla trzody.
Trzoda jest na to, żeby strzyc ją
Albo jej sprawić rzeź czasami.
A jej dziedzictwem i tradycją
Jest bicz i jarzmo z dzwoneczkami.

Szczęśliwi, którzy nie sterani
Po burzach dotrą do przystani;
Szczęśliwszy, kto ich nie zna wcale
Lub kto rozłąką miłość studzi,
Obmową - gniew, kto nie zna mąk
Zazdrości, kogo w miarę nudzi
I żona, i przyjaciół krąg,
Kto ustrzegł dziadów swych kapitał -
Przewrotnych kart o zysk nie pytał.

Człowiek, który nie podporządkowuje się prawom rozsądku i który idzie za głosem namiętności, często błądzi i naraża się na niewczesną skruchę.

O, ludzie! Wszystkich was zrodziła
Na własny obraz matka Ewa:
Nie to, co dano, ciągnie was,
Lecz tajemnicza gałąź drzewa,
Na którą wąż podstępny wlazł:
Niech zakazany owoc daje,
Bez tego raj wam nie jest rajem.

Galeria - kliknij aby powiększyć