Cytaty francuskich filozofów

Każda reforma wymaga odpowiedniego czasu.

Kapitał skromności przynosi zawsze wysokie procenty.

Jeśli reguł moralności nie nosisz w sercu, nie znajdziesz ich w książkach.

Jeśli chciałoby się być tylko szczęśliwym, cel osiągnie się szybko, jednak chciałoby się być szczęśliwszym niż inni. A to trudne, ponieważ zwykle uważamy ich za szczęśliwszych, niż są w rzeczywistości.

Jesteśmy tak ślepi, że nie wiemy, kiedy się martwić, a kiedy cieszyć; oddajemy się prawie zawsze fałszywym radościom i smutkom.

Jestem przekonany ze anioły nie pogardzają ludźmi w tym stopniu, co ludzie sami sobą.

Jakże niszczycielski był fanatyzm chrystianizmu i islamu. Tylko piórem umoczonym we krwi lub łzach można by opisać jego przerażające skutki.

Imperium zbudowane orężem potrzebuje oręża, by się utrzymać przy życiu.

Im mniej ludzie myślą, tym więcej mówią.

Godna podziwu jest myśl Platona, że prawa istnieją po to, aby przekazywać rozumu tym, którzy ich nie mogą otrzymać bezpośrednio.

Gdybym był papieżem, posłałbym do licha wszystkich mistrzów ceremonii i wolałbym być człowiekiem niż bogiem.

Gdyby trójkąty stworzyły sobie boga, zrobiłyby go o trzech bokach.

Gdy wystarczy poprawić, nie należy usuwać.

Francuzi nie mówią prawie nigdy o swych żonach – lękają się, że mogą o nich mówić do kogoś, kto zna je lepiej od nich.

Duże podłości robimy z nienawiści, małe ze strachu.

Dusza jest w naszym ciele, jak pająk w swej sieci. Nie może się on poruszyć, nie wprawiając w ruch daleko rozpiętych nitek pajęczyny, ale i na odwrót, nie sposób wprawić w ruch którejkolwiek z tych nici nie poruszając pająka.

Dowodem niestałości mężczyzn jest to, że trzeba było ustanowić instytucję małżeństwa.

Człowiek wyrzeka się swych błędów najpóźniej, jak może.

Człowiek pobożny i ateista mówią wciąż o religii: jeden mówi o tym, co kocha, drugi o tym, czego się lęka.

Człowiek lubiący się kształcić nigdy nie jest bezczynny.