Cytaty francuskich filozofów

Ogromnie lubię kobiety, zwłaszcza kiedy są ładne i uległe.

Nieszczęsny rodzaj ludzki tak został stworzony, że ci, którzy poruszają się po gościńcu, zawsze będą obrzucać kamieniami tych, którzy wytyczają nowe szlaki.

Nie rozumiem, doprawdy, jak mogło przyjść Chrystusowi do głowy, dać się przez takie jak wy kanalie ukrzyżować.

Nie ma zupełnie znaczenia, z kim się żenisz – nazajutrz i tak stwierdzisz, że to ktoś zupełnie inny.

Nie dość zapewnić komuś zbawienie, trzeba mu jeszcze dać środki do życia.

Należy pisać tak, jak się mówi.

Myśli służą usprawiedliwianiu ludzkich występków, a słowa ukryciu myśli.

Mężczyzna jest zazdrosny z chwilą, gdy zaczyna płonąć. Kobieta – jeszcze zanim pokocha.

Mąż, gdy kocha, pragnie, aby na jego pocałunki odpowiadano pocałunkami.

Małżeństwo czyni człowieka lepszym. Ojciec rodziny, który ma jakie poczucie honoru, nie chce czynić nic haniebnego, żeby się nie musiał wstydzić przed własnymi dziećmi. Przywiąż włóczęgę do rodziny, a przywiążesz go do ojczyzny.

Ludzie używają słów tylko po to, by ukryć swe myśli.

„Lepiej” jest wrogiem „dobrego”.

Lekarze zapisują lekarstwa, o których niewiele wiedzą, na choroby, o których wiedzą jeszcze mniej, ludziom, o których nie wiedzą nic.

Kto kocha, ten pragnie, aby na jego pocałunki odpowiadano pocałunkami, aby jego pragnieniu odpowiadało pragnienie, a szczęśliwy jest tylko wówczas, kiedy szczęście daje.

Kobieta umie dochować tajemnicy. Tajemnicy swojego wieku.

Jeżeli Bóg stworzył człowieka na obraz i podobieństwo swoje, człowiek oddał mu wet za wet.

Jeden Polak to istny czar, dwóch Polaków – to awantura, trzech Polaków – och, to już jest polski problem.

Gdyby Bóg nie istniał, koniecznością stałoby się wynalezienie go.

Dla większości mężczyzn poprawić się, znaczy zmienić wady.

Delikatność – nierozłączna podobno z miłością, stanowi czasem jej urok, ale częściej nudę.