Cytaty francuskich filozofów

Miłości nie udowadnia się słowami.

Mężczyźni będą zawsze tym, co zrobiły z nich kobiety.

Kto pozwala źle mówić o przedmiocie miłości swojej, albo wcale nie kocha, albo jest podły.

Kto lubi swą strzechę, kocha też swą żonę.

Kobiety nie są stworzone do biegania, uciekają więc, aby być złowionymi.

Kobieta wybaczy wszystko poza tym, że nie wzbudziła pożądania.

Kobieta ma wszystko przeciw sobie, nasze błędy, swoją nieśmiałość, swoją słabość; broni ją tylko jej inteligencja i uroda. Czyż więc nie powinna doskonalić jednej i drugiej? Ale uroda nie jest powszechna; ginie z powodu tysiąca wypadków, niszczeje z wiekiem; przyzwyczajenie osłabia jej znaczenie. Tylko sama inteligencja jest prawdziwą szansą płci.

Każda chwila, która mogłaby być wykorzystana lepiej, jest stracona.

Jeśli pozbawicie wasze serca umiłowania piękna, pozbawicie się całego piękna życia.

Jeśli nie potrafimy zapobiec pożarciu nas przez wrogów, postarajmy się przynajmniej, by nie mogli nas strawić.

Imam się przedsięwzięcia, które dotychczas nie miało przykładu i nie będzie miało naśladowcy.

Dzieciństwo jest snem rozumu.

Człowiek, który się zastanawia, jest zwierzęciem wynaturzonym.

Człowiek rodzi się wolny, a wszędzie tkwi w kajdanach.

Cnota to często tylko niezdolność do odczuwania przyjemności.

Cierpliwość jest gorzka, ale jej owoce są słodkie.

Astronomia zrodziła się z przesądów, elokwencja z ambicji, nienawiści, fałszu i pochlebstwa, geometria z chciwości, fizyka z próżnej ciekawości, nawet filozofia moralna z ludzkiej pychy. Tak więc sztuki i nauki zawdzięczają swoje powstanie naszym wadom.

Ani z miłości, ani ze związku małżeńskiego bynajmniej nie wypływa potrzeba nieustannej łączności obu płci. Mąż i żona powinni bezwzględnie żyć razem, lecz nie tym samym trybem; powinni działać zgodnie, nie czyniąc tych samych rzeczy.

Z jakiej mąki są już zrobieni młodzieńcy na całym świecie, że choćby pokochali piękność pochodzącą prosto z nieba, w pewnych momentach będą ją zdradzać ze służącą karczmarza.

Życie jest dzieckiem, które trzeba kołysać, dopóki nie uśnie.