Cytaty francuskich filozofów

Pisząc, nie trzeba tak wyczerpywać przedmiotu, aby nic nie pozostało dla czytelnika. Nie chodzi wszako o to, aby ludzie czytali, ale aby myśleli.

O zamożności decydują obyczaje, a nie bogactwa.

Nigdy nie osądzi się w sposób właściwy ludzi, jeśli im się nie wybaczy przesądów ich epoki.

Nie znajduję nic, co byłoby trudniejsze niż błyszczeć inteligencją wśród głupców.

Nieograniczone posłuszeństwo wymaga ciemnoty u tego, który rozkazuje, prawie w takim samym stopniu jak u tego, który słucha.

Nie można sobie wyobrazić aby Bóg w swej nieskończonej mądrości umieścił duszę, a zwłaszcza duszę dobrą w czarnym ciele. Niepodobna jest, abyśmy przypuszczali, że to są ludzie...

Nie jest wcale konieczne, aby wielkie zdarzenia miały za źródło wielkie przyczyny.

Nie być kochaną – to nieszczęście, nie być już kochaną – to zniewaga.

Naród wolny może mieć oswobodziciela; naród ujarzmiony może mieć tylko innego ciemięzcę.

Narkotyki to zakład z Twoim umysłem.

Największym złem, na które cierpi świat, jest nie siła złych, lecz słabość dobrych.

Najgroźniejsze jest zepsucie tajemne – takie zepsucie, które się kryje.

Medycyna zmienia się, gdy zmienia się kuchnia.

Łatwiej przemawiać przeciw królowi niż przemawiać do króla.

Lubić czytanie – to znaczy godziny nudy, które człowiek miewa w życiu, zmieniać na godziny radości.

Ludzie, którzy chcą zawsze pouczać, przeszkadzają częstokroć innym w nauczaniu się.

Lepsze jest wrogiem dobrego.

Lekarze i moraliści, zajmując się namiętnościami, nigdy nie mówią tym samym językiem.

Kto chce rządzić ludźmi, nie powinien ich gnać przed sobą, lecz sprawić, by podążali za nim.

Książki są jak towarzystwo, które sobie człowiek dobiera.