Cytaty Polaków

Alkohol jest jedyną cieczą, która posiada szczególną właściwość – płynie od dołu ku górze.

Aforyzm to takie oczywiste stwierdzenie, na które nikt wcześniej nie wpadł.

Rozstępują się
straszliwe ciemności
nagromadzone nad światem
przez złych ludzi
kiedy w sercu
małego chłopca
świeci iskierka
miłości.

Korekta: śmierć nie poprawi w zwrotce ani jednej linijki, to nie korektorka, to nieżyczliwa pani redaktorka.

Cisza tak długo trwała, aż za czarnymi prętami rozległ się śmiech.

Oczy matki wszystko widzące patrzą na urodziny patrzą przez całe życie i patrzą po śmierci z „tamtego świata”.

nie wierzę
nie wierzę od przebudzenia
do zaśnięcia
nie wierzę od brzegu do brzegu
mojego życia

Dziecko jest pergaminem szczelnie zapisanym drobnymi hieroglifami, których część tylko zdołasz odczytać, a niektóre potrafisz wytrzeć lub tylko zakreślić i własną zapełnisz treścią.

Bo błąd w mowie to jak tłusta plama na fotografii matki, którą kochasz.

Kto ucieka od historii, tego historia dogoni.

Jestem bezwzględnym, nieubłaganym przeciwnikiem kary cielesnej. Baty, dla dorosłych nawet, będą tylko narkotykiem, nigdy – środkiem wychowawczym. Kto uderza dziecko, jest jego oprawcą.

Dorosłemu nikt nie powie: wynoś się!, a dziecku często się tak mówi.

Zapnij guzik, dlaczego masz buty zabłocone, czy odrobiłeś lekcje, obetnij paznokcie – tak mówią dorośli. I to nas uczy po trochu unikać ich, kryć się – nawet jeśli nic złego nie zrobiliśmy. A kiedy przypadkiem spojrzą, czekamy zaraz na jakąś uwagę.

Przede wszystkim należy uczyć dziecko patrzeć, rozumować i kochać, dopiero potem uczy się je czytać; należy nauczyć młodzieńca chcieć i móc działać, a nie tylko wiele wiedzieć i umieć.

Pozwól dzieciom błądzić i radośnie dążyć do poprawy.

Dziecko chce być dobre. Jeśli nie umie – naucz. Jeśli nie wie – wytłumacz. Jeśli nie może – pomóż.

Pomóżmy dzieciom, by każdy z nich stał się tym, kim stać się może.

Bez pogodnego, pełnego dziecięctwa całe życie jest kalekie.

Dzieci – to przyszli ludzie. Więc dopiero będą, więc jakby ich jeszcze nie było. A przecież jesteśmy: żyjemy, czujemy, cierpimy.

Żyjemy pospiesznie, niedbale, powierzchownie, partacko.