Cytaty Polaków

Ten, kto nie zna języków, jest kaleką.

Nietolerancja i zabobon zawsze były własnością głupich między pospólstwem i nigdy, jak mniemam, z gruntu wykorzenione nie będą, bo równie wieczne są jak sama głupota. Tam, gdzie dziś piętrzą się góry, będą kiedyś morza, tam, gdzie dziś wełnią się morza, będą kiedyś pustynie. A głupota pozostanie głupotą.

Nigdy nie popełnij podobnej pomyłki, mała wiedźminko. Jeśli ktoś objawi ci współczucie, sympatię i poświęcenie, jeśli zadziwi cię prawością charakteru, ceń to, ale nie pomyl tego z...czymś innym

Pomyliłaś się. Pomyliłaś niebo z gwiazdami odbitymi nocą na powierzchni stawu.

Pieśni i ballady nie kończą się nigdy, o pani, bo poezja jest wieczna i nieśmiertelna, nie zna ni początku, ni końca...

Musimy żyć. Żyć tak, by później nikogo nie musieć prosić o wybaczenie.

Lepiej zginąć, niż żyć ze świadomością, że zrobiło się coś, co wymaga wybaczenia.

Lepiej zaliczać się do niektórych, niż do wszystkich.

Coś się kończy, coś się zaczyna.

Bo w każdym z nas jest Chaos i Ład, Dobro i Zło. Ale nad tym można i trzeba zapanować. Trzeba się tego nauczyć.

Błędy też się dla mnie liczą. Nie wykreślam ich ani z życia, ani z pamięci. I nigdy nie winię za nie innych.

Wojny prowadzi się z dwóch powodów. Jednym jest władza, drugim pieniądze.

Paskudny otacza nas świat. Ale to nie powód byśmy wszyscy paskudnieli.

Znam takie, które ładniej odmawiają niż ona daje.

Skojarzenia są obrazem duszy.

Najbardziej brakowało mi twojego milczenia.

Miecz przeznaczenia ma dwa ostrza. Jednym jesteś ty. Drugim zaś śmierć.

Prawda jest okruchem lodu.

A co to byłaby za miłość, gdyby kochającego nie było stać na trochę poświęcenia.

Nigdy nie ma się drugiej okazji, żeby zrobić pierwsze wrażenie.