Cytaty Polaków

Nie ufaj sobie,
nie ufaj temu, kim wydaje Ci się, ze jestes.

Czym jest praca?
Stawianie tego pytania jest, jak herezja (...) W istocie, to jednak nic innego, jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom.

Cofnę się w czasie i zabiję mojego dziadka, a w efekcie nigdy się nie urodzę, przez co nigdy nie cofnę się w czasie i nie będę mógł zabić dziadka?

- Macie jakąś w czerni czy nie?
- Naprawdę chciałaby pani iść do ślubu w...
- Nie tylko chciałabym, ale powinnam. Założę tam na ołtarzu swoją wolność i zacznę żałobę, która skończy się dopiero, kiedy odwalę kitę. Trzeba się umartwiać, a nie świętować.

- Liczy się dla mnie to, że po fakcie będę mogła mówić do ciebie...
(...)
- Małż - rzucił.
Joanna na moment przestała przeżuwać.
- Nie będę mówiła do ciebie "małż".
- Czemu nie? To zabawne.
- Mniej więcej jak kabarety w TVP.
- "Mój małż Kordian" (...) Albo jeszcze inaczej. Ja będę żon, a ty małża.

- Baruch dożył niemal setki, stał się sławnym finansistą, ale też filantropem. A kiedy pewnego razu zapytano go, co łączy wszystkich ludzi sukcesu, jakich zna, odparł, że osoby te więcej słuchają, niż mówią.

Jest wdowa jako określenie kobiety, która straciła męża. Wdowiec jako mężczyzna, który stracił żonę. I sierota na opisanie dziecka, którego rodzic zmarł. Brakuje nam jednak terminu na rodzica, który stracił dziecko.

Próbowała przekonać go też do dzieł Reymonta, jednak skończyło się na tym, że co prawda wziął do ręki "Chłopów", lecz po godzinie przyszedł i oznajmił, że jeśli mama mu każe, to jest nawet w stanie tę książkę zjeść, przerzuć i przetrawić, ale na pewno nie przeczytać.

Nie wiedzieliśmy ile ma lat, nie znaliśmy jego stanu cywilnego, nie byliśmy w stanie nawet stwierdzić, czy przypadkiem nie jest łysy.

(...) tylko ci, którzy kochają oczami, żegnają się przed rozstaniem. Ci, którzy robią to sercem i duszą, nie. Bo tak naprawdę nigdy się nie rozstają.

- Jesteście nienormalni.
Żadne z nich nie miało zamiaru polemizować.
- Może - przyznała Joanna. - Ale to poziom dźwięku twojego głosu powinno się mierzyć w imbecylach.

Nie ma tutaj niczego, co mogłoby przyciągnąć nocnych imprezowiczów. A ci, którzy wracają do domów po klubowym maratonie, wybierają środki transportu inne niż piechtolot.

- dzieci potrafią być dla swoich rówieśników naprawę okrutne.

[...] wszystkie dania z drobiu są absolutnie wyjątkowe, bo kura to jedyne zwierzę, które spożywamy zarówno przed jej narodzinami, jak i po jej śmierci.

- Doceniam strategię mecenasa Oryńskiego - powiedziała - Całkiem sprawie to rozegrał, wyprowadzając mojego klienta z równowagi.
- Trenuję codziennie w domu.

Ulice sprawiały melancholijne, nieco posępne wrażenie. Z jakiegoś powodu Warszawa kojarzyła się Wilmańskiemu z rajem utraconym. Być może wynikało to z tych wszystkich nadziei, które rozbudzono kilka lat temu.

Eliza pomyślała, że być może kiedy duch opuszcza ciało, zostawia za sobą ciężar tego wszystkiego, co wiązało się z trudami życia doczesnego.

Trumny to w gruncie rzeczy tabletki z wartościami odżywczymi dla Matki Ziemi.

- Gdzie Niemcy? - spytał Kiljan.
- Szeregowy. Równie dobrze możecie spytać mnie o przepis na zrobienie bryndzy.

- Coś pominęliśmy - dodał Edling. - Coś, co sprawia, że nie rozumiemy, o co tak naprawdę tutaj chodzi.
(...)
- Sądzi Pan, że się pomyliliśmy?
- Tak.
- Co do Rosjan?
- Co do wszystkiego - odparł Gerard.
Pewność w jego głosie i oczach była niezachwiana.