Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Karl Heinrich Marx (Karol Marks) cytaty

Karl Heinrich Marx (Karol Marks) (ur. wtorek, 5 maja 1818; zm. środa, 14 marca 1883) przeżył 64 lata, 10 miesięcy i 9 dni

Twórca marksizmu i współzałożycielem pierwszej międzynarodówki (Międzynarodowego Stowarzyszenia Robotników).

Zobacz wypowiedzi innych osób o Karlu Heinrichu Marksie (Karolu Marksie)

Powiązane: komuniści; socjaliści

Książki Karla Heinricha Marxa (Karola Marksa):

Kapitał • Krytyka programu gotajskiego • Manifest komunistyczny • Płaca, cena i zysk • Przyczynek do krytyki heglowskiej filozofii prawa • Rękopisy ekonomiczno-filozoficzne • Tezy o Feuerbachu • Wykłady z filozofii dziejów

Strona numer 3

Ludzie nie wiedzą, kim są i co czynią.

Kto żąda wszystkiego, nie żąda nic i nic nie dostaje.

Kto chce pobić przeciwnika, nie będzie z nim rozprawiał o kosztach wojny.

Każdy naród by zginął, gdyby przerwał pracę.

Każdy krok rzeczywistego ruchu jest ważniejszy niż tuzin programów.

Kapitał jest pracą umarłą, która jak wampir ożywia się tylko wtedy, gdy wysysa żywa pracę.

Kapelmistrz wcale nie musi być właścicielem instrumentów, na których gra orkiestra, ani też do jego funkcji dyrygenta bynajmniej nie należy troska o „płacę” pozostałych muzykantów.

Jeżeli komuś coś daruję, byłoby naprawdę bezczelnością z jego strony, gdyby na podstawie aktu darowizny chciał wymusić na mnie jeszcze dalsze świadczenia.

Jeśli prawo do istnienia ma polip, bo i w nim, choć bezgłośnie, pulsuje życie przyrody, to cóż dopiero lew, w którym się ono burzy i ryczy?

Jeśli pragniemy wyrobić sobie trafny pogląd o ludziach i poznać ich we właściwym świetle oczyma naszego rozumu, musimy wpierw rozważyć ich naturę, a następnie ich cele.

Jest tylko jeden sposób, by zabić kapitalizm: podatki, podatki i jeszcze raz podatki.

Jedyną szansą na trwałe powstanie Polski i normalny rozwój Europy jest zniszczenie Rosji z jej azjatyckimi zwyczajami politycznymi i obyczajowymi.

Istota uważa się za samodzielną dopiero wtedy, gdy stoi na własnych nogach, a stoi na własnych nogach dopiero wtedy, gdy swoje istnienie zawdzięcza samej sobie.

Istnieje dwojaka śmiałość: śmiałość płynąca z wyższości i śmiałość zrodzona z ciasnoty umysłu.

Hegel powiada gdzieś, że wszystkie historyczne fakty i postacie powtarzają się, rzec można, dwukrotnie. Zapomniał dodać: za pierwszym razem jako tragedia, za drugim jako farsa.