Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Losowe cytaty Szukaj

Cytaty o socjalizmie i komunizmie Karla Heinricha Marxa (Karola Marksa)

Zobacz wszystkie cytaty Karla Heinricha Marxa (Karola Marksa)

Karl Heinrich Marx (Karol Marks) (ur. wtorek, 5 maja 1818; zm. środa, 14 marca 1883) przeżył 64 lata, 10 miesięcy i 9 dni

Zobacz wypowiedzi innych osób o Karlu Heinrichu Marksie (Karolu Marksie)

Powiązane: komuniści; socjaliści

Książki Karla Heinricha Marxa (Karola Marksa):

Kapitał • Krytyka programu gotajskiego • Manifest komunistyczny • Płaca, cena i zysk • Przyczynek do krytyki heglowskiej filozofii prawa • Rękopisy ekonomiczno-filozoficzne • Tezy o Feuerbachu • Wykłady z filozofii dziejów

Ruch wyzwoleńczy klas proletariackich jest zawsze związany z fermentem wśród kobiet.

Na to, by w danym kraju zapanował socjalizm, wystarczy wprowadzić w nim demokrację.

Kapitał jest pracą umarłą, która jak wampir ożywia się tylko wtedy, gdy wysysa żywa pracę.

Jest tylko jeden sposób, by zabić kapitalizm: podatki, podatki i jeszcze raz podatki.

Robotnicy muszą zdobyć władzę polityczną celem ustanowienia nowej organizacji pracy... Lecz nie twierdzimy, że droga do tego celu jest wszędzie ta sama. Wiemy, że trzeba brać pod rozwagę urządzenia, zwyczaje i obyczaje różnych krajów i nie przeczymy, że istnieją kraje, jak Anglia i Ameryka, gdzie robotnicy mogą osiągnąć swój cel środkami pokojowymi.

Wolność polega na tym, żeby państwo z organu stojącego ponad społeczeństwem przekształcić w organ całkowicie temu społeczeństwu podporządkowany; również dziś formy państwowe są bardziej lub mniej wolne zależnie od tego, w jakim stopniu ograniczają one „wolność państwa”.

To państwu potrzebne jest wychowanie, i to bardzo surowe, przez lud.

To, co wytwórca traci jako osoba prywatna, odzyskuje bezpośrednio lub pośrednio jako członek społeczeństwa.

Robotnikowi najemnemu pozwala się pracować na własne utrzymanie, a więc pozwala mu się żyć o tyle tylko, o ile przez pewien czas pracuje darmo dla kapitalistów (a zatem i dla tych, którzy wraz z nimi uczestniczą w zjadaniu wartości dodatkowej); że cały system produkcji kapitalistycznej obraca się dokoła zagadnienia, jak zwiększyć ilość tej darmowej pracy przez przedłużenie dnia pracy albo przez zwiększenie jej wydajności, większe natężenie siły roboczej itd.; że przeto system pracy najemnej jest systemem niewolnictwa, przy czym niewolnictwo to staje się tym cięższe, im bardziej rozwijają się społeczne siły wytwórcze pracy bez względu na to, czy robotnik otrzymuje lepszą czy gorszą zapłatę.

A co się tyczy obecnych zrzeszeń spółdzielczych, to mają one wartość jedynie o tyle, o ile są niezależnym tworem robotników, nie protegowanym ani przez rządy, ani przez burżuazję.