Cytaty Polaków

Życie duchowe zbiorowości również tworzy historię, a wszelka myśl, równie myśl polityczna, która się z tym faktem nie liczy, skazuje się na realizm krótkiego dystansu.

Z początkiem wiosny koczy się sto dni od 13 grudnia, także nasze sto dni izolacji. Czasem wydaje mi się, że wśród otaczającej zieleni lasu i jeziora chodzę po gruzach, nie gruzach naszych marzeń i dążeń, ale gruzach nam zaproponowanych do życia. Rzeczywistość niekoniecznie jest właśnie taka; jest rzeczywistość gruzów, w których ocala się na nowo sens czegoś głębszego, trwalszego niż gruzy. Ale wiem również, że te sto dni utrwaliły w nas coś bardzo trwałego, co jest i w tych żołnierzach, którzy nas pilinują, i tych wszystkich, którzy tu przyjeżdżają. I że także tu w Jaworzu jest ta trwałość spokoju. Między przeżywaniem klęski a przeżywaniem próby i doświadczenia jest istotna różnica.

Od 13 grudnia jesteśmy w nowej sytuacji. Ten dzień stanowi granicę między Polską nadziei a Polską odwetu i nienawiści.

Święto robotnicze 1 maja obchodzić będziemy w tym roku inaczej niż dotąd. Obchodzić je będziemy wyzwoleni z przymusu obowiązkowych pochodów, sprawdzania list obecności i przemarszu tłumów przed oddzielonymi kordonami trybunami, przymusu sztucznego entuzjazmu sławiącego sukcesy i pokrywającego milczeniem wszystko, co nas trapi.

[...] że ten nowe, od nikogo niezależne i samorządne związki uznają strukturę polityczną tego kraju, czyli kierowniczą rolę PZPR - to była konieczność.

Poczucie odpowiedzialności za kraj nie jest czyimkolwiek przywilejem. Jest trudnym obowiązkiem i tych, którzy kierują krajem, i każdego obywatela. Stanowi niejako naturalny atrybut "obywatelskości", płynący nie z nadania, lecz z prawa. I tak właśnie z samego prawa, chcemy brać udział w rozwiązywaniu spraw polskich.

Socjalizm w toku swojego rozwoju spotykał się z krytyką wrogą, podważającą same jego zasady ustrojowe. Socjalizm natomiast, jeżeli można tak powiedzieć, nie jest przyzwyczajony do krytyki wewnętrznej. Tymczasem ta krytyka jest elementem rozwojowym każdej myśli i każdego systemu społecznego.

Każde wielkie dzieło dzieło kultury i każdy wielki nurt ideowy przebija się przez granice własnego partykularyzmu ku sprawom i wartościom powszechnym i wspólnym dla gatunku ludzkiego.

Zamiast [...] przesądzać, jaką odpowiedź filozoficzną wybiorą nasze dzieci i wnuki, trzeba przede wszystkim odpowiedzieć sobie, czy chce się, aby człowiek, tak dzisiejszy, jak i przyszły, te problemy i pytania sobie stawiał. Jest to sprawa należąca do dziedziny życia społecznego, ponieważ jego model i klimat może to ułatwiać lub utrudniać.

Największą tragedią Żydów nie jest to, że ich antysemita nienawidzi, ale to, że łagodni i dobrzy ludzie mówią: "porządny człowiek, chociaż Żyd".

Utrzymanie się przy władzy Adenauera jest nowym sygnałem alarmowym. Niewykorzeniony jeszcze w Niemczech Zachodnich nacjonalizm i szowinizm coraz wyraźniej podnosi teraz głowę. Dla byłych dygnitarzy hitlerowskich otwarto drogę do parlamentu, aby tym skuteczniej organizować mogli nowy Wehrmacht.

Są wśród nas ludzie, którzy czasem skłonni są dawać wiarę owym podszeptom kwestionującym celowość i sensowność tego wysiłku. Ci ludzie muszą jednakże wiedzieć, że tu koło się zamyka w jakiejś niebłaganej logice. Posłuch wrogiej propagandzie wprowadza na stromą ścieżkę wiodącą poprzez osłabienie atmosfery współodpowiedzialności całego narodu za wspólne dzieło aż do dywersji gospodarczej czy nawet politycznej.

Walka o sprawiedliwość społeczną łączy się z przeświadczeniem, że nie jest zadaniem katolików cofanie biegu historii. Ono rodzi przekonanie, że myśl społeczna katolików winna być nastawiona ku temu, co powstaje, a nie ku temu, co zanika.

Polska zapaść demograficzna jest ogromna. A dlaczego jest ogromna? Oczywiście przyczyn jest wiele, ale między innymi jest po prostu strach przed zajściem w ciążę, jest strach przed rodzeniem dzieci. W kraju faszystowskim kobiety nie chcą rodzić dzieci, bo niewola nigdy nie sprzyja rozrodczości i niewola nie sprzyja miłości.

Muzułmanie nie jedzą wieprzowiny, co by z całą pewnością ograniczyło hodowle, a ograniczenie hodowli by poprawiło klimat w Polsce. Więc, to mogło by być też pozytywne.

Orliki są też takim miejscem, gdzie reprodukuje się kibolstwo, gdzie reprodukuje się w Polsce nacjonalizm. Każdej męskiej władzy taki zasób nacjonalistów w postaci kiboli bardzo się przyda.

Zwierzęta udomowione powinny mieć obywatelstwo, zwierzęta liminalne powinny być traktowane jak uchodźcy, natomiast zwierzęta dzikie powinny być traktowane jako obywatele państw suwerennych.

Bardzo wiele rodzin w Polsce jest homoseksualnych, w tym sensie, że jest samotna kobieta, wychowująca dziecko, i żyjąca ze swoją matką. To jest klasyczny przykład homoseksualnej rodziny.

Polska nie mogła prowadzić polityki w oderwaniu od Związku Radzieckiego, lecz nie oznaczało to rezygnacji z własnej suwerenności.

Październik nie był rewolucją przeciw socjalizmowi, lecz próbą jego naprawy i przywrócenia właściwego kierunku.