Socjalizm w toku swojego rozwoju spotykał się z krytyką wrogą, podważającą same jego zasady ustrojowe. Socjalizm natomiast, jeżeli można tak powiedzieć, nie jest przyzwyczajony do krytyki wewnętrznej. Tymczasem ta krytyka jest elementem rozwojowym każdej myśli i każdego systemu społecznego.
