Cytaty polskich pisarzy

Zbrodniarze – to ludzie także godni podziwu. Trzeba mieć wiele odwagi, aby zabić drugą osobę. Zresztą, może to nawet nie jest kwestia odwagi, lecz wyobraźni.

Nie ma przyjaźni między mężczyzną i kobietą. Między mężczyzną i kobietą może być tylko miłość.

Kobiety podniecają mnie jak alkohol, w ich obecności dostaję przyjemnego zawrotu głowy, alkohol to zresztą bardzo kiepski afrodyzjak. Nie podnieca, jedynie pozbywa lęków, a ja nie mam żadnych lęków, przyjacielu.

(...) jak łatwo człowiek może znaleźć się nie po tamtej stronie biurka, gdzie zwykł siadać, a także jak wiele zależy od tego, po której stronie biurka się siedzi.

- To cudownie był mężczyzną, prawda, ojcze? - rzekł prostując swoje chude plecy i ciągle patrząc w stronę kajaka.
- Tak - odrzekłem - a kobietą?
- Nie wiem, co to znaczy być kobietą.
- Szkoda.
- Dlaczego szkoda?
- Bo żal mi tych wszystkich kobiet, które będziesz trzymał w ramionach.

Myślę, że ludzie, którzy zajmowali się uwodzeniem kobiet, nie pisali książek. A ci, co pisali książki, nie znali kobiet. Kult Erosa wyklucza kult sławy, mówili starożytni, czy nie tak?

Każdy ma swego figusa, co go gryzie.

Jest sprawą godną mężczyzny zawracać kobiecie w głowie. Niegodne natomiast staje się przewracanie kobietom w głowach.

Bo przygody nie trzeba szukać. Ona zjawia się sama. Przychodzi w najbardziej nieprzewidzianych momentach i w nieoczekiwanej postaci, najczęściej, gdy nie spodziewamy się jej, nie pragniemy jej, gdy nie jest nam ona potrzebna. Najpierw daje nam znak — że oto jest, przyszła po ciebie, chce cię ogarnąć i wciągnąć w swą grę. Musisz od razu wiedzieć, że to właśnie jej znak, musisz go rozpoznać wśród tysiąca innych znaków. Nie wolno ci zlekceważyć jej wezwania ani odłożyć go na później. Nie lubi leniwych. Pominie cię, odejdzie i więcej po ciebie nie wróci...

Jeśli chce się zwyciężyć swoich wrogów, trzeba mieć broń równie dobrą, a nawet lepszą.

Im się ma czystsze intencje, tym bardziej ludzie skłonni są dopatrywać się w nich nieuczciwości.

Nie ma rady na ludzi, którzy chcą nas widzieć gorszymi, niż jesteśmy w rzeczywistości.

Czy w naszym świecie wszystko trzeba mierzyć miarą przydatności?

Nie wiem dlaczego tak jest na świecie, proszę pani, że głód i strach czynią wszystkich posłusznymi. Ja jednak nie urządziłem tego świata.

Można nienawidzić przez chwilę, przez dzień, przez tydzień. Ale nie wolno nienawidzić ciągle, bo taka nienawiść jest jak trucizna, co się rozchodzi po całym ciele.

Kłamstwa zawsze mają pozory najdoskonalszej prawdy.

Zapewniam was jednak, że trudniej dostać się z Grójca do Warszawy, niż z jakiejkolwiek osady zagubionej w tajdze Dalekiego Wschodu do Chabarowska czy Komsomolska.

Byłem sobą. Może śmiesznym, sentymentalnym, ale sobą. Nikogo nie musiałem się
wstydzić, nie bałem się niczyich oczu, nie bałem się, że ktoś powie na mnie: pozer. Mogłem
głośno recytować Petrarkę wiedząc, że nikt mnie tu nie słyszy.

Nie ma na świecie człowieka, który w swej podświadomości nie kryłby jakiegoś lęku.

Nie można bowiem żyć w przyszłości, będąc obarczonym pamięcią życia z przeszłości.