Miasto niebiańskiego ognia

- Musisz wracać do świata.
- Nie chcę świata. Chcę ciebie.

Był taki piękny, że aż zabolało ją serce.

- Jak mówi Dobra Księga: "Kapłan to wszystko spali na ołtarzu jako ofiarę całopalną, ofiarę ogniową, woń przyjemną dla Pana." -Marnuj swój ogień pustynnym powietrzu, bracie! Niech wyleje się piasek jak krew albo woda. I nie przestawaj iść, nie przestawaj, aż staniemy twarzą w twarz.

Kochała Jace'a już od dawna, kochała tak bardzo, że czasami jej się wydawało, że umrze, bo było to coś, czego potrzebowała, a nie mogła mieć.

- Za każdym razem, kiedy myślę, że brakuje kawałka mnie, ty mi go dajesz -stwierdził.

- Nie powtarzam własnych błędów - oświadczył Magnus.
- Masz rację - zgodziła się Catarina. - Popełniasz wciąż nowe.

Jednak w taki sposób nie można było nikogo zmusić do pokochania drugiej osoby ani ukoić żalu. Tyle magii, pomyślała Clary, i nic, żeby naprawić złamane serce.

Dobroć to nie życzliwość.

Bo świat nie jest podzielony na wyjątkowych i zwyczajnych. Wszyscy mają potencjał.

Jeśli ich pierwszy pocałunek w wodzie był czymś w rodzaju eksplozji, ten przypominał wybuch supernowej.

Na wojnie liczy się przewaga siły, ale również przewaga wiedzy.

Nigdy aż tak bardzo nie pragnąłem żyć, jak przez te kilka ostatnich miesięcy z tobą.

Przypomniała sobie plac w Paryżu, mały stolik, przy którym siedziała naprzeciwko Sebastiana, i jego słowa: "Myślisz, że potrafisz mi wybaczyć? Sądzisz, że w ogóle istnieje wybaczenie dla kogoś takiego jak ja? Co by było, gdyby Valentine wychował cię razem ze mną? Kochałabyś mnie?

- Zawsze słyszałem, że droga do piekła jest wybrukowana dobrymi chęciami - wypalił Simon.

Pod tym, co wiemy, nawet pod tym, co czujemy, kryją się rzeczy, których naprawdę pragniemy, których pragną nasze dusze. Moja pragnie ciebie.

- Dobrze mieć ludzi, którzy się o ciebie martwią-powiedział Alec. - To znaczy, że cię kochają. Stąd wiemy, że są dobrymi przyjaciółmi.

Może to było trochę homoerotyczne, ale ja jestem pewien swojej seksualności.

- Dobrze mieć ludzi, którzy się o ciebie martwią- powiedział Alec. - To znaczy, że cię kochają. Stąd wiemy, że są dobrymi przyjaciółmi.

Trzeba samemu dźwigać własny ciężar.

[...] kiedy wreszcie zamknęła powieki, odniosła wrażenie, że jaskinia rozjarzyła się złotem i bielą, otoczyła ich niebiańskim ogniem, najpiękniejszą rzeczą, jaką kiedykolwiek widziała.