Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Wiktor Hugo cytaty

Wiktor Hugo (ur. piątek, 26 lutego 1802; zm. piątek, 22 maja 1885) przeżył 83 lata, 2 miesiące i 26 dni

Victor Marie Hugo był francuskim pisarzem, autorem sztuk teatralnych oraz politykiem popierającym demokrację.

Książki Wiktora Hugo:

Człowiek śmiechu • Człowiek śmiechu • Dzwonnik z Notre Dame • Han z Islandii • Hernani. Dramat w pięciu aktach • Katedra Marii Panny w Paryżu • Nędznicy • Ostatni dzień skazańca • Rok 93

Strona numer 16

Mężczyźni polują, kobiety łowią.

Marzenia wielkich ludzi są nabrzmiałe przyszłością. Myśliciele śnią w zgodzie z tym, co ma być.

Kochać to jedyna rzecz, mogąca zapełnić wieczność. Nieskończoność potrzebuje bezkresów.

Kobieta, która ma jednego kochanka jest aniołem, która ma dwóch jest potworem, która ma trzech jest kobietą.

Głupcem wolno być każdemu, ale pod jednym warunkiem: żeby nie dawał złego przykładu.

Gdzie kończy się teleskop, zaczyna się mikroskop. Przez który z nich więcej widać?

Gdyby ani jeden człowiek na świecie nie kochał, słońce by zgasło.

Gdy wszystko karleje, wy, kobiety, pozostajecie wielkie.

Gdy miłość stopiła i zmieszała dwie istoty w jedność anielską i świętą, oboje znaleźli tajemnicę życia i są już tylko dwoma kształtami jednego losu, i są już tylko dwoma skrzydłami jednego ducha.

Dyplomaci mogą zdradzać wszystko. Z wyjątkiem swoich uczuć.

Dobra kobieta inspiruje mężczyznę, dowcipna go interesuje, piękna oczarowuje, lecz współczująca go dostanie.

Demokracja to przyszłość, to rzeczywistość dzisiejsza, konieczność jutrzejsza, cel każdego inteligentnego rządu, istota ludzkiej polityki, powolne, tajemnicze i słuszne dzieło ewangelii, budowla samego Jezusa Chrystusa.

Czym jest historia? Echem przeszłości odbitym przez przyszłość. Odblaskiem przyszłości rzuconym w przeszłość.

Błądzić to rzecz ludzka, próżnować – paryska.

Bądź taki, abyś nie musiał czerwienić się przed samym sobą.

Bądź jak ptak, który spocząwszy w locie swym na gałązce, chociaż ona ugina się pod jego ciężarem, nie przestaje śpiewać, bo wie, że ma skrzydła, które go ustrzegą od zagłady.