Wiktor Hugo cytaty: 322 aforyzmy i złote myśli

Było to przeczucie, że myśl ludzka, zmieniając swoją formę, zmieni również i środek wyrazu, że idea główna każdego pokolenia nie będzie już odtąd zapisywana w tym samym, co dotychczas, materiale ani w ten sam sposób, że księga kamienna, tak mocna i trwała, ustąpi miejsca księdze papierowej, jeszcze mocniejszej i jeszcze trwalszej.

(...) pierwszym objawem prawdziwej miłości u młodzieńca jest - nieśmiałość, a u dziewczyny - śmiałość. Wydaje się to dziwne, lecz jest to bardzo proste: to obie płci starają się zbliżyć do siebie i przebierają się w cechy płci odmiennej.

Biada człowiekowi, który pozostawia za sobą ciemność przybierająca jego postać.

Jest to właściwe cierpieniu, że odsłania ono dziecinne strony człowieka.

Pewien sposób unikania podobny jest do szukania.

Wynalazek druku jest największym wydarzeniem w historii. To matka rewolucji. Sposoby wyrażania się ludzkości odnawiają się zupełnie, myśl ludzka porzuca jeden swój kształt i przywdziewa inny, ów wąż symboliczny, który od Adama jest znakiem rozumu, całkowicie i ostatecznie zmienia skórę.

(...) jodła nie jest piękna,
Nie jest tak piękna jak topola,
Ale jodła zieleni się w zimie.

Feuilly nie miał ojca ani matki, był rzemieślnikiem, wyrabiał wachlarze; pracując ciężko, zarabiał trzy franki dziennie i pochłaniała go jedyna myśl: wyzwolić świat. (...) Ciągle mówił o tej haniebnej dacie, o 1772 roku, o szlachetnym, walecznym narodzie, powalonym zdradziecko, o tej potrójnej zbrodni, o tym potwornym podstępie, co stał się prototypem i wzorem wszystkich przerażających rozbiorów, które od tego czasu dotknęły wiele szlachetnych narodów, wymazując, by tak rzec, metryki ich urodzenia. Wszystkie społeczne zamachy stanu naszych czasów wywodzą się z rozbioru Polski. Rozbiór Polski — to teoremat, z którego wszystkie współczesne zbrodnie polityczne wynikają jak wnioski. Od wieku już prawie każdy despota, każdy zdrajca powołuje się, zatwierdza, kontrasygnuje i parafuje „ne varietur" [nie wolno zmieniać] rozbiór Polski. Kiedy się przegląda dokumenty dzisiejszych zdrad, ta zdrada wysuwa się na pierwsze miejsce. Kongres wiedeński przyjrzał się tej zbrodni, nim dokonał swojej. Rok 1772 to ujadanie sfory, rok 1815 — to podział łupów. Taki był zazwyczaj temat rozmów Feuilly. Ten ubogi robotnik ustanowił się opiekunem sprawiedliwości, która uczyniła go w zamian wielkim. W prawie bowiem zawarta jest wieczność. Warszawa nie może być tatarska, podobnie jak Wenecja nie może być germańska. Królowie daremnie tracą na to swój czas i honor. Prędzej czy później, zatopiona ojczyzna wypływa na powierzchnię i wyłania się z głębiny. Grecja znowu jest Grecją; Włochy znowu są Włochami. Protest prawa przeciw przemocy trwa wiecznie. Kradzież narodu nie ulega przedawnieniu. Te oszustwa na wielką skalę nie mają widoków powodzenia. Naród — to nie chusteczka do nosa; nie można na nim dowolnie zmieniać monogramów.

Nie czyta się bezkarnie bzdur.

Niektórzy ludzie obserwują przepisy honoru jak gwiazdy: z bardzo daleka.

Niewinności tytułów nie trzeba. Jest równie dostojna w łachmanach jak w purpurze.

- Chcę powiedzie, że człowiek ma jednego tyrana: ciemnotę. Głosowałem przeciw temu tyranowi. Z tego tyrana zrodziło się królestwo, które swoją władzę opiera na fałszu, podczas gdy wiedza opiera swoją władzę na prawdzie. Tylko wiedza może rządzić człowiekiem.
- I sumienie - dorzucił biskup.
- To jedno i to samo. Sumienie to suma wiedzy przyrodzonej, którą nosimy w sobie.

Nie miał schronienia, ani chleba, ani ognia, ani miłości; był jednak wesoły, ponieważ był wolny.

Panna Vabouis, doskonałość w swoim rodzaju, była wcieleniem głupoty, niepokalanej jak biel gronostaja, nieskażonej żadną plamką inteligencji.

Lalka - to przemożna potrzeba, a zarazem jeden z najbardziej uroczych instynktów małych dziewczynek. Troszczyć się o kogoś, okrywać, stroić, ubierać, rozbierać, ubierać na nowo, pouczać, łajać nieco, kołysać, pieścić, usypiać, wyobrażać sobie, że "coś" jest "kimś" - w tym zawiera się cała przyszłość kobiety. Tak marząc i szczebiocząc, robiąc wyprawki i pieluszki, szyjąc sukieneczki, staniczki i kaftaniki, dziecko staje się dziewczynką, dziewczynka staje się młodą dziewczyną, młoda dziewczyna - kobietą. Ostatnia lalka zamienia się w pierwsze dziecko.

Mój drogi, robisz wrażenie kogoś, kto mieszka na Księżycu - królestwo marzenia, prowincja ułudy, stolica bańka mydlana.

Poza wojnami wyzwoleńczymi, wszystko czego dokonują armie, dokonują pod przemocą. Wskazują na to słowa: "Bierne posłuszeństwo". Armia jest przedziwnym i mistrzowskim tworem, którego siła wynika z ogromu bezsilności. W ten sposób tłumaczy się wojna podjęta przez ludzkość przeciwko ludzkości i wbrew ludzkości (...) Burbonowie popełnili niebezpieczną pomyłkę biorąc posłuszeństwo żołnierza za zgodę narodu. Taka wiara gubi trony. Nie należy zasypiać, ani w cieniu "drzewa śmierci", ani w cieniu armii.

Jak najmniej grzeszyć - oto ludzkie prawo. Nie grzeszyć wcale - to marzenie anioła.

Nie wymagajcie logiki od namiętności.

Zapewne, świetna jest odpowiedź chłopa, którą przytaczamy: "Wasza żona umarła po długiej chorobie, dlaczegoście nie wezwali lekarza?" - "A bo to, proszę łaski pana - my, prości ludzie, umieramy sami".

Wiktor Hugo cytaty

Książki Wiktora Hugo:

Galeria - kliknij aby powiększyć