Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty obserwacje

Strona numer 33

Przez czterdzieści wieków historii ludzkości nie było ubezpieczeń i ludzie przy znacznie większej biedzie niż obecnie jakoś nie umierali z głodu. Przymus ubezpieczeń oznacza, że płacimy przez czterdzieści lat składkę, proszę sobie policzyć ile by państwo mieli po czterdziestu latach oszczędzania, przy czterech procentach rocznie? Oni nas rabują z tych pieniędzy, to jest banda złodziei, która narzuca ten przymus. Gdyby ubezpieczenie było dla nas korzystnie, to nie byłoby przymusu, sami byśmy się ubezpieczali. Ubezpieczenie jest dla nas oczywiście niekorzystne.

Jeśli bowiem samochód jedzie w złym kierunku, lepsze paliwo nic nie daje.

Idiota z dyplomem to taki sam idiota, jak przedtem – tylko z pretensjami.

Główną siłą napędową socjalizmu i komunizmu jest zawiść. W kraju kapitalistycznym gdy biedak w tico widzi bogacza w jaguarze, to marzy o dniu w którym też sobie kupi jaguara. W kraju komunistycznym myśli, by bogaczowi tego jaguara skonfiskować, a w socjalizmie – bardzo wysoko opodatkować.

Gdyby ktoś serio chciał dopomóc Afrykańczykom, powinien czym prędzej przywrócić tam panowanie kolonialistów. Przypominam, że Lewica utrzymuje, że Biali potrafili jeszcze z kolonii wyciągać pieniądze; obecnie do tych wszystkich krajów dokłada się setki miliardów dolarów – co ledwoledwo starcza na zakup nowych „Mercedesów” ze złotymi klamkami dla każdego referenta w każdym „ministerstwie”. Trzeba więc – jeśli naprawdę chcemy pomóc nieszczęsnym Afrykańczykom – posłać tam z 5 dywizji (na mniejsze kraje wystarczy po plutonie...) komandosów i przywrócić władanie byłych metropolii – lub nowych metropolii.

Dyktatury dzielą się na dobre i złe. Demokracja jest zawsze głupia.

Albert Einstein pracował był w biurze patentowym – i stworzył Teorię Względności. Istnieje silne podejrzenie, że gdyby pracował na sponsorowanej przez państwo uczelni, to by jej nie wynalazł. Musiałby bowiem pisać miesięczne i roczne plany swoich badań. Oraz sprawozdania. I co miał w nich pisać: „Chwilowo nie wynalazłem Teorii Względności, ale tak sobie myślę...”?

Była to postać bardzo barwna i kontrowersyjna, a od wczoraj jest tragiczna [o Andrzeju Lepperze].

W dzisiejszym świecie wybieramy pomiędzy kapitalizmami. Jest kapitalizm azjatycki, bez związków zawodowych i bez prawa pracy, z pracą dzieci, z mafijną jedynie „regulacją rynku”. Mamy tam fabryki, a czasem obozy, które są – delikatnie mówiąc – bardziej Fordowskie od taśm Forda. Jest kapitalizm amerykański, na którym Obama próbuje zaszczepić jakieś strzępy europejskich regulacji i europejskich powszechnych ubezpieczeń zdrowotnych. I mamy kapitalizm Unii Europejskiej – właściwie jedyną (nie mówię „ostatnią”, bo przecież jestem z urodzenia optymistą) oazą, w której tlą się choćby jakieś resztki socjaldemokratycznego projektu – jakiegokolwiek ludzkiego projektu, który nie byłby jedynie „drugą naturą” wolnorynkowej globalizacji.

Nawet Madoff pełni tu w istocie rolę kozła ofiarnego, którego poćwiartowanie i spalenie na stosie pozwala umysłom mniej lotnym wciąż modlić się o nadejście „prawdziwego, a nie oszukanego kapitalizmu”.

Umiał pociągnąć za sobą ludzi, miał charyzmę, umiał się uczyć. Był prawdziwy. To demokracja oddolna wyniosła go do władzy. Pamiętamy jego słynne powiedzenie: Wersalu tutaj już nie będzie... Jednak trybun ludowy Andrzej Lepper stał się politykiem z salonów.

W ostatnich latach było trzech polityków, którzy umieli zagospodarować gniew ludu. Lech Wałęsa, Jarosław Kaczyński i Andrzej Lepper. Lepper był w tym autentyczny.

Najcięższą cechą bycia sławnym jest to, że ludzie ciągle są dla Ciebie mili. Rozmawiasz i wszyscy się z Tobą zgadzają, nawet jeśli powiesz coś totalnie głupiego. Potrzebujesz ludzi którzy powiedzą Ci to, czego nie chcesz usłyszeć.