Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Wolter (Voltaire)

Wolter (Voltaire) cytaty

Wolter (Voltaire) (ur. niedziela, 21 listopada 1694; zm. sobota, 30 maja 1778) przeżył 83 lata, 6 miesięcy i 9 dni

Voltaire, a właściwie François-Marie Arouet, był francuskim poetą, pisarzem, filozofem i jednym z najważniejszych przedstawicieli Oświecenia. Zasłynął jako błyskotliwy krytyk religijnego dogmatyzmu, absolutyzmu oraz niesprawiedliwości społecznych.

Voltaire był autorem licznych dzieł literackich, esejów, pamfletów i traktatów filozoficznych. Jego najbardziej znane dzieło, „Kandyd”, w satyryczny sposób ukazuje absurdalność optymistycznej filozofii i krytykuje nadużycia władzy oraz religii.

W swoich tekstach konsekwentnie bronił wolności słowa, tolerancji religijnej i praw jednostki. Jego poglądy miały ogromny wpływ na rozwój nowoczesnej myśli politycznej i idei praw człowieka.

Voltaire był również znany z ciętego języka i ironii - jego krótkie, celne wypowiedzi stały się symbolem intelektualnej niezależności i krytycznego myślenia.

Na tej stronie znajdziesz najważniejsze cytaty Woltera - myśli, które wciąż inspirują do refleksji nad wolnością, tolerancją, władzą i kondycją człowieka w społeczeństwie.

Wszyscy ludzie byliby sobie równi, gdyby nie mieli potrzeb.

Każdy ponosi winę za dobro którego nie uczynił.

Z jakiej mąki są już zrobieni młodzieńcy na całym świecie, że choćby pokochali piękność pochodzącą prosto z nieba, w pewnych momentach będą ją zdradzać ze służącą karczmarza.

Życie jest dzieckiem, które trzeba kołysać, dopóki nie uśnie.

Zdrowy rozsądek jest czymś pośrednim między inteligencją a głupotą.

Wszystkie wielkości świata nie są warte dobrej przyjaźni.

Wspaniale być skromnym, gdy się jest wielkim.

Wolność moja kończy się tam, gdzie zaczyna twoja.

Uczony zna dobrze wartość pieniądza, ale bogaty nie zna wartości wiedzy.

Tyle jest rodzajów miłości, że nie wiadomo, do kogo zwrócić się o jej definicję. Miłością nazywa się kilkudniowy kaprys i związek dwojga ludzi wzajem obojętnych, i uczucie, w którym nie ma nic z szacunku, i flirt towarzyski, i wystygłe przyzwyczajenie, i romantyczną fantazję, i nagłe pożądanie, po którym następuje niechęć: miłością nazywa się sto różnych złudzeń i chimer.

Trzeba rozdeptać to łajdactwo.

To, co jest prawdą w jednej epoce, staje się błędem w innej.

Taka jest słabość rodzaju ludzkiego i taka jego przewrotność, że niewątpliwie na lepsze mu wychodzi znosić jarzmo wszelkich możliwych zabobonów, byleby nie były zabójcze, niż żyć bez religii. Człowiek zawsze potrzebował wędzidła, a chociaż okrywał się śmiesznością składając ofiary faunom, satyrom i najadom, rozsądniej i korzystniej było czcić te fantastyczne wyobrażenia bóstwa niż oddać się ateizmowi.

Szczęście jest tylko marzeniem, a rzeczywistością jest ból. Sprawdzam to już przez osiemdziesiąt lat. Nie widzę innej rady, jak poddać się temu i powiedzieć sobie, że muchy są po to, by je zjadały pająki, a ludzie po to, by ich żarły zmartwienia.

Szczęście jest stanem ducha, a więc nie może być trwałe.

Rozważ, jak trudno jest zmienić siebie, a zrozumiesz, jak znikome masz szanse zmienić innych.

Przypadek to słowo pozbawione sensu; nie ma niczego, co nie miałoby swoich przyczyn.

Przychodząc na świat płaczemy. Inni się śmieją. Umierając śmiejmy się, niech płaczą inni.

Przesądy są rozumem głupców.

Prawdziwe dzieje Jezusa to prawdopodobnie dzieje sprawiedliwego człowieka, który potępił grzechy faryzeuszów i którego faryzeusze skazali na śmierć. Potem zrobiono zeń proroka, a po trzech stuleciach – boga: oto jak działa ludzki rozum.

Galeria - kliknij aby powiększyć