Ok, po latach moich ostrzeżeń wreszcie mówicie mi: „Garry, miałeś rację”. Przez cały cholerny dzień powtarzam dzisiaj, to co powiedziałem w 2014 roku: „Przestańcie mówić mi, że mam rację. Zacznijcie słuchać tego, co mówię!”
Postrzegam siebie raczej jako aktywistę walczącego o wolność i prawa człowieka. Żyjemy w kluczowym momencie dziejów. Wierzę, że to, co robimy obecnie, będzie miało wpływ na najbliższe lata, może dekady. Angażuję się w walkę z dyktaturą Władimira Putina od blisko dwudziestu lat. Dziś widzę szansę, aby ją zakończyć raz na zawsze.
Będę grał w szachy, ponieważ bardzo to lubię, ale nie będę tego robił profesjonalnie. Mogę zagrać w symultanach albo w grach błyskawicznych, ale nic poza tym.
Pamiętam zabawny przypadek na swoim pierwszym dorosłym turnieju w Banja Luce. Uczestniczyło 13 arcymistrzów i były mistrz świata Tigran Petrosjan. Tylko ja nie miałem tytułu i rankingu międzynarodowego, byłem drobnym 16-latkiem o wyglądzie nieopierzonego kurczęcia. Jugosłowiański arcymistrz Milan Vukić na mój widok aż klasnął w dłonie: „Rosjanie nas obrażają – przysyłają dzieci!”. Przestał się oburzać, kiedy go ograłem.
Na widok pojednawczej postawy Zachodu wobec Rosji przypomina mi się przypisywany Winstonowi Churchillowi aforyzm: „Niezależnie od tego, jak piękną ma się strategię, trzeba od czasu do czasu przyjrzeć się jej efektom”.
Stanowczo opowiedziałem się za niepodległością narodów i suwerennością republik. Jednocześnie popieram zachowanie państwa związkowego i integralności tego kraju. Rozwój wydarzeń potoczył się innym torem. Zwyciężyła polityka rozczłonkowania tego kraju i rozbicia państwa, czego nie mogę zaakceptować.
Miałem swoją wizję istoty kryzysu systemu radzieckiego, którego przyczyna polegała nie na wadach socjalizmu, a na wykorzystaniu w niewystarczającym stopniu jego możliwości. To właśnie spowodowało wytyczenie celów kursu reformatorskiego: * pieriestrojka, tzn. wprowadzenie zmian strukturalnych i organizacyjnych; * głasnost’, tzn. uwypuklenie wszystkich wad, które zakłócały tempo rozwoju socjalistycznego; * uskorienije, tzn. wyprowadzenie gospodarki radzieckiej na poziom światowy dzięki: – bazowaniu na aktywnej twórczości mas, – zwrotowi w stronę nauki, – priorytetowi sfery socjalnej, – pozbyciu się skaz na socjalistycznym morale.
Jakoś nie mogę sobie wyobrazić, co można robić w raju. Owieczki pasać? Pastuszkowie, fujareczki – nie, ja się do tego nie nadaję.
Ludzie do tej pory wspominają audycję "Dzwonię do Pana/Pani w bardzo nietypowej sprawie". Początkowo to były żarty i dowcipy telefoniczne. Później audycje interwencyjne, gdzie reagowałem na prośby słuchaczy, aby wyjaśnić różne sprawy. Dzwoniłem w najróżniejsze miejsca. W pewnym sensie stworzyłem własną markę.
Nie używam. Mnie marihuana po prostu znudziła. Ile razy dorosły człowiek może chodzić do wesołego miasteczka?
Gdy byłem młodym człowiekiem i istotnie interesowały mnie sprawy muzyki, fascynowałem się zespołem The Beatles i The Rolling Stones. Natomiast w 10. klasie dostałem od Andrzeja Woyciechowskiego, który był tłumaczem przy Jazz Jamboree, wejściówkę do piwnicy Wandy Warskiej. (...) Spodobała mi się ta muzyka i teraz już szczerze i bez snobizmu jej słucham.
Mam budzik w komórce ustawiony na godzinę 9, ale prawda jest taka i mam to od lat wczesnej młodości: każde wstawanie to dla mnie męka, a przedłużanie nocy jest miłe i radosne.
Moja praca w Radiu ZET to bardzo ważny etap w moim życiu. Szczególnie początki były bardzo twórcze, ponieważ tworzenie czegoś nowego jest niezwykle fascynujące. I tak właśnie było - osiągnęliśmy wielki sukces w bardzo krótkim czasie. Próbowaliśmy najróżniejszych form radiowych.
Wierzę w braterstwo międzyludzkie, ale nie wierzę w marnowanie braterstwa z kimś, kto go nie chce praktykować ze mną. Braterstwo to ulica dwukierunkowa.
Nie, nie jestem Amerykaninem. Jestem jednym z 22 milionów czarnych ludzi, którzy są ofiarami amerykanizmu. Jeden z 22 milionów czarnych ludzi, którzy są ofiarami demokracji, która jest niczym poza ukrytą hipokryzją.
Teraz jest czas na męczenników i jeśli ja mam zostać męczennikiem, będzie to w sprawie braterstwa. Jest to jedyna rzecz, jaka może uratować ten kraj.
Tak jak są kapłani chrześcijańscy, tak ja jestem kapłanem muzułmańskim. Nie wierzę dziś w walkę na jednym froncie, ale na wszystkich frontach. W istocie jestem „czarnym nacjonalistycznym bojownikiem o wolność”.
Nie wypowiadam się jako demokrata ani republikanin. Wypowiadam się jako ofiara amerykańskiej tak zwanej demokracji. I ja i wy, nie widzieliśmy nigdy demokracji; widzieliśmy obłudę.
Prawdziwy islam pokazał mi, że oskarżanie wszystkich białych ludzi jest takim samym błędem, jak oskarżanie wszystkich czarnych.
