Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o sobie

Strona numer 22

Zostałem anarchistą już jako nastolatek, kiedy tylko zacząłem poważniej myśleć o świecie. Od tamtego czasu nie znalazłem poważniejszych powodów, dla których miałbym zmienić moje wczesne poglądy. Myślę, że sensownym jest wyszukiwanie i identyfikowanie struktur władzy, hierarchii oraz dominacji w każdym aspekcie życia i ich kwestionowanie. Jeśli nie ma dla nich jakiegoś uzasadnienia, to są one nieuprawnione i powinny być wyeliminowane, aby poszerzyć zakres ludzkiej wolności. Dotyczy to również władzy politycznej, własności i zarządzania, stosunków między mężczyznami i kobietami, naszego wpływu na los przyszłych pokoleń (co moim zdaniem jest zasadniczym imperatywem moralnym ruchu ekologicznego) i wielu innych rzeczy.

Nigdy za mojego życia Amerykanie nie byli tak zaangażowani w politykę jak teraz. Mam po parę publicznych wystąpień w tygodniu, za każdym razem przychodzą setki albo tysiące ludzi, ale całe dni zajmuje mi odrzucanie – z największą wdzięcznością – zaproszeń od setek środowisk działających w całej Ameryce.

Duży wpływ na decyzje o występach kabaretowych mieli rodzice. Matka nie miała nic przeciw, ojciec wprost przeciwnie. Był konferansjerem i wiedział, czym to grozi. Bo to są noce nieprzespane, wieczory, że tak powiem, przepite.

Po cholerę mają mnie tu ludzie odwiedzać. Chcę tu być sam. Kiedyś miałem wokół siebie tłumy, a teraz doszedłem do wieku, kiedy chcę być sam.

(...) bo nie chcę umrzeć zdrowym. Palenie mi w niczym nie przeszkadza. Rano trochę pokaszlę, pokaszlę i działam dalej.

Trzeba to powiedzieć: nic z tego, co było na scenie, w radiu, nie było robione bez wiedzy władzy. Nie należy teraz zaprzeczać temu, że się w dni świąt partyjnych grało najwięcej kabaretów. 1 Maja czy 22 Lipca to były bardzo potrzebne dni. Grało się wtedy mnóstwo. I nawet gdyby teraz chciało się o tym zapomnieć… to i ja, i Janusz Rewiński, Jan Pietrzak, Marcin Wolski, Zenon Laskowik, koledzy z Wrocławia – wszyscy wiedzieli, co i dla kogo robili.

Nic mi tak dobrze w życiu nie wyszło jak włosy.

Próbuję sobie wyobrazić siebie za czterdzieści lat. Ale to zupełnie tak, jakbym wyobrażał sobie koniec wszechświata.

Dzięki przyjaźni staję się spokojniejszy, dzięki spokojowi bardziej przyjazny.

Mam powiedzenie: „Doświadczenie jest tym, co się zdobywa, kiedy nie osiąga się tego, co się chciało osiągnąć”.

Nie lubię myśleć, że moje piosenki dają ludziom jakieś rady.

Większość ludzi czeka na pojawienie się muzy. To bardzo niepewne. Ja siadam i ścigam muzę, próbując pracować.

Jestem typem zatwardziałego pesymisty. Nic na to nie poradzę, że patrzę na świat w określony sposób.

Spędziłem całe życie waląc głową w brak wyobraźni innych ludzi.

O poranku jestem bardzo samokrytyczny.

Ogólnie rzecz biorąc, jako muzyk zawsze czułem się jak oszust.

W szkole byłem odpychający dla dziewczyn.

Starzejąc się, zauważam, że staję się coraz bardziej nieskuteczny na wiele różnych sposobów, a częściowo wynika to z tego, że nie mam już młodzieńczego poczucia, że to, co robię, ma jakikolwiek prawdziwy wpływ na cokolwiek.

Nie sądzę, żebym miał bolesne życie. Mój syn zginął i jest to coś niewyobrażalnego… A w zasadzie jest to dokładnie takie, jak można sobie wyobrazić. Ale nie uważam, żebym miał trudne życie. Wręcz przeciwnie, czuję, że dopisywało mi szczęście. Zawsze miałem poczucie humoru i pewną dozę optymizmu. Nigdy nie byłem w depresji, co często mi się przypisuje. Jasne, były mroczniejsze czasy, ale wówczas tak ich nie postrzegałem. Nigdy nie twierdziłem, że nie warto żyć.