Zbigniew Nienacki cytaty: 162 aforyzmy i złote myśli

Jest sprawą godną mężczyzny zawracać kobiecie w głowie. Niegodne natomiast staje się przewracanie kobietom w głowach.

Bo przygody nie trzeba szukać. Ona zjawia się sama. Przychodzi w najbardziej nieprzewidzianych momentach i w nieoczekiwanej postaci, najczęściej, gdy nie spodziewamy się jej, nie pragniemy jej, gdy nie jest nam ona potrzebna. Najpierw daje nam znak — że oto jest, przyszła po ciebie, chce cię ogarnąć i wciągnąć w swą grę. Musisz od razu wiedzieć, że to właśnie jej znak, musisz go rozpoznać wśród tysiąca innych znaków. Nie wolno ci zlekceważyć jej wezwania ani odłożyć go na później. Nie lubi leniwych. Pominie cię, odejdzie i więcej po ciebie nie wróci...

Jeśli chce się zwyciężyć swoich wrogów, trzeba mieć broń równie dobrą, a nawet lepszą.

Im się ma czystsze intencje, tym bardziej ludzie skłonni są dopatrywać się w nich nieuczciwości.

Nie ma rady na ludzi, którzy chcą nas widzieć gorszymi, niż jesteśmy w rzeczywistości.

Czy w naszym świecie wszystko trzeba mierzyć miarą przydatności?

Nie wiem dlaczego tak jest na świecie, proszę pani, że głód i strach czynią wszystkich posłusznymi. Ja jednak nie urządziłem tego świata.

Można nienawidzić przez chwilę, przez dzień, przez tydzień. Ale nie wolno nienawidzić ciągle, bo taka nienawiść jest jak trucizna, co się rozchodzi po całym ciele.

Kłamstwa zawsze mają pozory najdoskonalszej prawdy.

Zapewniam was jednak, że trudniej dostać się z Grójca do Warszawy, niż z jakiejkolwiek osady zagubionej w tajdze Dalekiego Wschodu do Chabarowska czy Komsomolska.

Byłem sobą. Może śmiesznym, sentymentalnym, ale sobą. Nikogo nie musiałem się
wstydzić, nie bałem się niczyich oczu, nie bałem się, że ktoś powie na mnie: pozer. Mogłem
głośno recytować Petrarkę wiedząc, że nikt mnie tu nie słyszy.

Nie ma na świecie człowieka, który w swej podświadomości nie kryłby jakiegoś lęku.

Nie można bowiem żyć w przyszłości, będąc obarczonym pamięcią życia z przeszłości.

Złoto może przynieść radość tylko ludziom nieszczęśliwym. Nie wolno kochać złota dla niego samego, bo wtedy sprowadza tylko nieszczęście. Zmienia się w krew, dręczy sumienie.

Nie ma kwiatów bez kupy łajna, nie ma befsztyku bez zamordowanego wołu.

Moja prawda o miłości mówi mi, że ludzie, którzy dużo kochali, długo zachowują młodość i urodę, a także, o dziwo, świeżość uczuć i nawet w jesieni życia są zdolni do wielkich, wspaniałych miłości. To nie kobiety niszczą mężczyznę, ale alkohol wypijany w ich obecności, nie przespane noce w knajpach. Prawdziwi smakosze miłości nie tam jednak szukają obiektów swoich zainteresowań, podobnie jak nigdy nie dają kobiecie alkoholu, gdyż on przyćmiewa ich zmysły i odbiera im zdolność przeżywania rozkoszy. To nieudacznicy seksualni powtarzają hasło: „Wino, kobieta i śpiew", bo te trzy elementy wykluczają się nawzajem. To oni wymyślili zdanie, że „pijana kobieta to anioł w łóżku". Miłość, drogi panie, ma właściwości lecznicze, a ciało kobiety właściwości uzdrawiające.

Mało kto jednak wie, że wyzwoliwszy się od jakiejkolwiek tyranii, choćby od dyktatury męskich ambicji, i osiągnąwszy pełną wolność, człowiek natychmiast popada w kolejną niewolę. Mało kto bywa świadom, jak potrafi, tyranizować wolność, jak srogi staje się jej dyktat poprzez to, że nie daje żadnego dyktatu, a ściślej — poprzez fakt, że nakazuje być wolnym. Ów nakap obezwładnia, paraliżuje, ogranicza, nie pozwala nikomu i niczemu się podporządkować, ponieważ każde podporządkowanie jest zarazem zamachem na wolność. Rodzi się także strach, niemal taki sam jak ten, który towarzyszy tyranii. Jest to strach przed koniecznością wyboru, ponieważ każdy wybór niesie z sobą pewne ograniczanie wolności. Dlatego naprawdę wolnymi mogą być tylko niektórzy ludzie. Ich wolność została wpisana w taki a nie inny układ posiadanych przez nich genów, co sprawia, że niejako już rodzą się wolni i przez całe swoje życie wolnymi pozostają, nawet w podziemnych kazamatach tyranów, nawet z rękami skutymi przez łańcuchy. Wolność bowiem może być traktowana jako pewien stan prawny człowieka, ale również jako pewien stan ducha ludzkiego. I to jest dopiero wolność prawdziwa.

Lubię z wami polować, panowie. Nigdy nie zdarza mi się przynieść zwierzyny do domu, ale człowiek staje się mądrzejszym.

- Pan jest szalony, panie kustoszu - szepnęła przerażona panna Wierzchoń.

- Sto...sto dwadzieścia...sto trzydzieści...sto czterdzieści - głośno liczyła Yvonne. A wreszcie zawołala:
- Pan mówił prawdę. Pana wóz ma przerzutkę!
- Naprawdę? - uradował się komisarz. Grube krople potu pojawiły się na jego łysej głowie. - To niech pan da gaz do dechy, cudzoziemcze. Przecież oni uwożą oryginał Van Gogha. Jeśli go ukradną, moja kariera w policji będzie skończona.

Zbigniew Nienacki cytaty

Książki Zbigniewa Nienackiego:

Galeria - kliknij aby powiększyć