Cytaty polskich poetów

Bo zawżdy ci więcej jedzą, którzy bliżej misy siedzą.

Bo nas sam Pan uczył temu: chcesz – li sam brać, daj drugiemu.

A to miej na pilnej pieczy, abyś czytał, kiedy tylko możesz.

Wolność uzyskana bez kropli krwi nie jest żadną wolnością.

we mnie jest płomień który myśli
i wiatr na pożar i na żagle

Wątroba to nie Dżentelmen.

Nie rozumiem, jak można pisać wiersze o księżycu. Jest tłusty i niechlujny. Dłubie w nosie kominów. Jego ulubione zajęcie to włazić pod łóżka i wąchać buty.

Kobiety śmieją się, kiedy mogą, i płaczą, kiedy chcą.

Ignorancja ma skrzydła orła i wzrok sowy.

Rozpuszczam włosy i grzeszę w myślach w ukryciu nocy w snach.

Naród, który traci pamięć, traci sumienie.

Kiedy się człowiek czymś interesuje, to książki przychodzą do niego. Książka poleca książkę. Tylko, że zawsze ma się większe ambicje niż rezultaty.

Płynie się zawsze do źródeł, pod prąd. Z prądem płyną śmieci.

Prawdę mówiąc, chaos każdej bitwy porządkują post factum generałowie, politycy i kronikarze, w czym przejawia się piękna ludzka tęsknota do układów rozumnych i przyczynowego wyjaśnienia zdarzeń ciemnych z samej swojej istoty.

niech nie opuszcza ciebie twoja siostra Pogarda dla szpiclów katów i tchórzy (...) i nie przebaczaj zaiste nie w twojej mocy przebaczać w imieniu tych których zdradzono o świcie

magia i gnoza
kwitnie jak nigdy
sztuczne raje
sztuczne piekła
sprzedawane są na rogu ulicy

zbadano słońce
księżyc gwiazdy
zgubiono mnie

Wyciągnięte ręce świecą w ciemności jak stare miasto.

(...) bądź odważny w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy

Dzik jest dziki, dzik jest zły,
dzik ma bardzo ostre kły.
Kto spotyka w lesie dzika,
ten na drzewo szybko zmyka.