Cytaty polskich poetów

Abecadło z pieca spadło,
O ziemię się hukło,
Rozsypało się po kątach,
Strasznie się potłukło

Płacze pani Słowikowa w gniazdku na akacji,
Bo pan Słowik przed dziewiątą miał być na kolacji,
Tak się godzin wyznaczonych pilnie zawsze trzyma,
A już jest po jedenastej - i Słowika nie ma!
(...)
Nagle zjawia się pan Słowik, poświstuje, skacze...
Gdzieś ty latał? Gdzieś ty fruwał? Przecież ja tu płaczę!
A pan Słowik słodko ćwierka: "Wybacz, moje złoto,
Ale wieczór taki piękny, ze szedłem piechotą!"

Żyj tak, aby znajomym zrobiło się nudno, gdy umrzesz.

W naturze nie ma linii prostej,
Ludzki to wymysł sztuczny.
Patrząc w skłębione żyworosty,
Chaosu, chaosu się uczmy.
Pogięty, kręty i strzępiasty
Jest każdy stwór w naturze,
A prostą linią łączą gwiazdy
Głupcy i tchórze.

Tu leży wieszcz,
Przechodniu, nie szcz.

Pojęcia takie jak: wieczność, bezgraniczność zaczynam rozumieć dopiero wtedy, gdy załatwiam jakąś sprawę w urzędzie.

Pamiętaj: kiedy znów zdziczeję,
Odrzyj mnie z wichrów i ugłaskaj!

Ojczyzną moją jest Bóg,
Duch, Syn i Ojciec wszechświata.
Na każdej z moich dróg
Ku Niemu dusza ulata.

Miłość ci wszystko wybaczy,
Smutek zamieni ci w śmiech.
Miłość tak pięknie tłumaczy
Zdradę i kłamstwo i grzech.

Milczenie to tekst, który niezwykle łatwo jest błędnie zinterpretować.

Miauczy kotek: miau!
– Coś ty kotku miał?

Dla oszczędności zagaście światło wiekuiste, gdyby miało mi kiedyś zaświecić.

Czas życia krótki, kropnijmy wódki.

A w maju
Zwykłem jeździć, szanowni panowie
Na przedniej platformie tramwaju!

Znałem kobietę z takim zezem, że jak płakała, to łzy ściekały jej zza uszu.

Wszystko w polowaniu jest urocze i nęcące. Z wyjątkiem zabijania zwierząt.

Wolnoć Tomku w swoim podświadomku.

Wierność: silne swędzenie z zakazem podrapania się.

Sukces: coś, czego przyjaciele nigdy ci nie wybaczą.

Różnica między wielbłądem a człowiekiem: wielbłąd może pracować nie pijąc przez cały tydzień; człowiek może przez tydzień pić nie pracując.