Cytaty pisarzy

Miniony czas zamienił się w długi ostry szpikulec i przebił mu serce.

Nawet w zupełnej ciemności fakt zamknięcia oczu posiada pewne znaczenie.

Kiedy ludzie patrzą w ogień, ich oczy są bardzo szczere.

Trudno mi się z Tobą rozstać. Ale kocham cię i nie chcę stracić tego uczucia. Wolę wyrzec się ciebie, niż żyć z tobą, nie umiejąc cię kochać. Już ból, jaki będę nosił w sercu przez całe życie, wydaje mi się znośniejszy,

W świecie w którym żyłem, przyjęto, że jedynacy są rozpieszczeni przez rodziców, słabi i egocentryczni. Było to coś oczywistego- jak fakt, że na większych wysokościach barometr idzie w dół i że krowy dają mleko. Dlatego właśnie nie znosiłem, gdy ktoś mnie pytał, ile mam rodzeństwa. Kiedy tylko usłyszeli że nie mam żadnego od razu myśleli: "Jedynak, co? Pewnie rozpieszczony, słaby i egocentryczny". Taka odruchowa reakcja przygnębiała mnie i sprawiała mi przykrość. Ale jeszcze bardziej mnie przygnębiało i raniło coś innego: fakt, że wszystko, co sobie o mnie myśleli było prawdą. Rzeczywiście byłem rozpieszczony, słaby i egocentryczny.

Nieważne, ile mam lat, póki żyję, zawsze będę odkrywał w sobie coś nowego. Nieważne, jak długo człowiek przegląda się nago w lustrze, nigdy nie dojrzy tego, co kryje w środku.

Dżentelmen nie mówi o tym, ile płaci podatku i z którymi kobietami sypia.

...chłopak przypomniał sobie dzieciństwo. (...) Wtedy nie musiałem się nad niczym zastanawiać, pomyślał. Wystarczyło po prostu żyć. Żyłem i przez to coś znaczyłem. Naturalnie tak się działo, ale nie wiadomo, kiedy to się skończyło. Teraz samo życie niczym mnie nie czyni. To dziwna sprawa. Czy ludzie nie rodzą się po to, żeby żyć? Tak jest, nie? A mimo to im dłużej żyję, tym bardziej tracę treść, staję się pusty. Może żyjąc dalej, stanę się jeszcze bardziej pusty bezwartościowy? To niesłuszne. Nie może tak być. Czy można ten nurt jakoś powstrzymać? (str. 438)

- A Owczy Profesor nie chciał tu wrócić?
- On mieszka w swoich wspomnieniach. Nie chce donikąd wracać.

Dlaczego nie mogę pokochać samego siebie? Dlatego, że nie mogę pokochać nikogo innego. Kochając kogoś i będąc kochanym, ludzie dowaiadują się, jak kochać samych siebie. Rozumie tata, co mówię? Ktoś, kto nikogo nie kocha nie potrafi jak należy pokochać siebie.

Czas rozciąga się, zatrzymuje się w zależności od potrzeb serca.

Wiele razy wyciągałem w mroku rękę, lecz moje palce niczego nie dosięgały. Światełko było zawsze odrobinę za daleko.

Serce jest jak nocny ptak. Spokojnie na coś czeka, a kiedy to nadchodzi, leci prosto w tamtym kierunku.

Gdy zamknie się książkę, trzeba znów powrócić do rzeczywistości.

- Słuchaj, wiesz, jaka jest największa przyjemność bycia bogatym?
- Nie wiem.
- Móc powiedzieć: "Nie mam pieniędzy". Proponuję koleżance z klasy, że może gdzieś razem pójdziemy, a ona na to: "Nie mogę, bo nie mam teraz pieniędzy". Gdyby było odwrotnie,
ja czegoś takiego nie mogłabym powiedzieć. Gdybym ja tak powiedziała, znaczyłoby to, że naprawdę nie mam pieniędzy. To upokarzające. Tak samo jak piękna dziewczyna może
powiedzieć: "Dziś nigdzie nie idę, bo strasznie wyglądam". Niechby brzydka spróbowała! Zostałaby wyśmiana."

Jestem taki, jaki jestem, więc w wielu miejscach doznałem różnych rodzajów dyskryminacji. Tylko człowiek, który jest dyskryminowany, może zrozumieć, co znaczy dyskryminacja i jak człowieka rani. Ból jest indywidualny, zostaje po nim indywidualna blizna.

Ale jeśli ktoś za bardzo skupia się na sztywnych formach, może stracić z oczu prawdziwy cel. Zakazy i doktryny powstają, bo tak jest wygodniej. Ważne są nie ramy, ale to, co się w nich znajduje.

Kiedy zacząłem liczyć godziny, w mojej głowie powstał taki zamęt, jaki o świcie panuje w kurniku.

Nikt nie wie, co będzie dalej. Nieznany teren. Brak mapy. Nie dowiemy się, co nas czeka za zakrętem, dopóki nie skręcimy.

Bóg, którzy jej strzeże, ma czasami ręce splamione krwią.