Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o ogniu

Kto się bawi ogniem, poparzy sobie palce.

Najmilszy ogień dają palone za sobą mosty.

Łatwo jest uzyskać wiatr od wody, ponieważ obie są mokre. Trudno rozpalić ogień z wody, bo nie mają ze sobą nic wspólnego.

Przy ognisku Junko zawsze stawała się milcząca. Trwała praktycznie w bezruchu, tylko od czasu do czasu lekko zmieniała pozycję. Wydawało jej się, że płomienie wszystko w milczeniu przyjmują, rozumieją i wybaczają. Pomyślała, że prawdziwa rodzina to musi być właśnie coś takiego.

Kiedy ludzie patrzą w ogień, ich oczy są bardzo szczere.

A gdzie dwa wściekłe spotykają się ognie,
Wszystko przetrawią, co im żywioł daje.

Najważniejsze w życiu jest to, jak skutecznie potrafisz przejść przez ogień.

Nie ma lepszej przed ogniem przestrogi niż oparzona ręką.

Życie jest ciepłem, ciepło jest ogniem, a ogień jest tylko u Boga.

Zdrada dojrzewa powoli, a potem nagle wybucha, jak płomień suchego chrustu.

Winieneś pragnąć, abyś się spalił we własnym ogniu: bo jako odnowić się chcesz, jeśliś się wprzódy w popiół nie zmienił!

Ogień pałający w naszym wnętrzu jest jak hak, na którym wisi ogromny ciężar zabiegów i cierpień świata, gdy tego ognia nam zabraknie, ciężar staje się zbyt wielki, byśmy go mogli udźwignąć, i znużeni, padamy na ziemię...

Każda sensacja jest jak ogień – jeśli się go nie podsyca, w końcu gaśnie.

Igranie z ogniem to jedno, a skok prosto w płomienie to coś zupełnie innego.

Nie bez racji utrzymuje się, że dysputa przypomina zderzenie dwóch kamieni, dzięki któremu wykrzesać można ogień, głęboko w nich ukryty.

We wszystkim bohatyrskim przedsięwzięciu naszym byliśmy na kształt kunsztownego ognia, co od jednego razu strzeli w górę jasnym strumieniem i - w dymach gaśnie.

Nie ma lepszej przestrogi przed ogniem jak poparzona ręka.

Tego świata, jednego i tego samego świata wszechrzeczy, nie stworzył ni żaden z bogów, ani żaden z ludzi, lecz był on, jest i będzie wiecznie żyjącym ogniem zapalającym się według miary i według miary gasnącym.

Niespodziewany ogień zaskoczy, rozsądzi i ogarnie wszystko.

Artysta musi stworzyć iskrę, zanim będzie mógł rozpalić ogień, a zanim narodzi się sztuka, artysta musi być pochłonięty przez ogień jego własnej kreacji.