Cytaty pisarzy

Trzeba żyć i umieć umrzeć - to rzeczy w pewnym sensie równorzędne (...).

Być może moje serce pokrywa twarda skorupa. Przebija się przez nią i dostaje do wnętrza niewiele. Być może z tego powodu nie umiem nikogo pokochać.

Może lepiej byłoby się nie spotykać? Może lepiej na zawsze pozostać w oddaleniu od siebie, zachowując pieczołowicie w sercu to marzenie o spotkaniu. Wtedy mógłby żyć tą nadzieją. Jest ona niewielkim, lecz ważnym źródłem ciepła rozgrzewającym go od środka. Niewielki płomyczek, który uchronili od wiatru, osłaniając starannie dłonią. Wystawiony na porywiste wichry rzeczywistości, może został łatwo zdmuchnięty.

Kiedy rodzi się nadzieja, serce i umysł zaczynają inaczej funkcjonować. Lecz kiedy nadzieja zostanie zawiedziona, ludzie popadają w rozpacz, a rozpacz rodzi bezsilność.

Los był chorobą, na którą przyszło mu w życiu cierpieć.

Ludzie na całym świecie zawsze uważają, że wszyscy inni powinni się znaleźć w równie ciężkiej sytuacji jak oni sami.

A kiedy się nie wie, czego się szuka, szukanie staje się bardzo trudne.

- W nocy czas płynie inaczej - wyjaśnia barman. Głośno pociera papierową zapałkę i przypala papierosa. - Nie ma sensu się temu przeciwstawiać.

Nie rozumiałem, że mogę skrzywdzić kogoś tak strasznie, że osoba ta już nigdy nie dojdzie do siebie. Że mozna, po prostu żyjąc, zranić inną osobę tak bardzo, że rana ta już nigdy się nie zagoi.

...na świecie zawsze istnieje cierpienie gorsze od tego, jakie znosimy w danej chwili.

Trzeba czasem dać upust uczuciom. Jeżeli się tego nie robi, zatrzymuje się wewnętrzny nurt.

Zupełnie jakbym za pomocą listów próbował posklejać swoje rozsypujące się na kawałki życie.

Bardzo trudno to wytłumaczyć komuś, kto nie doświadczył uczucia zazdrości. Mogę tylko powiedzieć, że niełatwo jest żyć z czymś takim. Jakby naprawdę nosiło się w sobie własne małe piekło.

Jeśli myślisz, że jesteś niewyspany to znaczy, że zaczynasz się nad sobą litować, a złe moce tylko na to czekają.

Zawsze byłam spragniona miłości. Chociaż raz chciałam tego doświadczyć - doznać wiele miłości. Tyle, żeby powiedzieć, już wystarczy, jestem syta, dziękuję. Raz by wystarczył, chociaż jeden raz.

(...) Ale kiedy przychodzi czas, wszyscy w końcu wracają na swoje miejsca. Tylko ja nie mam dokąd wrócić. Jak w zabawie w krzesła.

Świat muzyki to cmentarz młodocianych geniuszy.

To bardzo dziwna rzecz. Tak samo jak Ty, chciałbym całkiem zapomnieć o różnych rzeczach. Ale im bardziej staram się zapomnieć, tym więcej sobie przypominam. Wiesz jak to jest, że im bardziej człowiek chce zasnąć, tym bardziej jest rozbudzony. Tu jest tak samo. Sam nie bardzo wiem, dlaczego tak się dzieje. Przypominam sobie nawet rzeczy, których nie powinienem pamiętać. Moje wspomnienia są tak wyraźne, że wręcz czasem się niepokoję czy starczy mi miejsca na zapamiętanie dalszego życia, skoro tak dobrze pamiętam przeszłość. To prawdziwy problem.

(...) może prawie nikt na świecie nie pragnie wolności. Ludzie tylko myślą, że jej pragną. To wszystko iluzja. Gdyby naprawdę dano im wolność, większość nie wiedziałaby, co począć. Lepiej to zapamiętaj. Ludzie w rzeczywistości lubią niewolę.

Czasami przeczucia stają się czymś w rodzaju namiastki rzeczywistych zdarzeń, która bywa bardziej od nich realna. I właśnie dlatego przeczucia bywają przerażające.